رفت، شكسته شد وگرفتار آمد وشهيد شد. ايشان ملك جهان را نتوانستندى داشت بهر طرف وبهر ولايت ملكى برخاست، وپادشاهى بگرفت، وبدست ايشان اقليم بابل بيش نماند، وبمدت نزديك هر دو بدوزخ رفتند، وبه روايت صحيح تاريخ مقدسى افريدون دعا كرد تا حق تعالى او را چندان حيوة بخشيد، كه فرزندى از فرزندان او، كينه ايرج باز خواهد، تا منوچهر دهم فرزند ايرج در خراسان ظاهر شد، وتور وسلم را بكشت. افريدون تاج بر سر او نهاد در حال بمرد، ملك از دست فرزندان ايشان برفت. بروايت طبرى ملكى پيدا شد از فرزندان حام بن نوح. نام او كوش [1] ، اقليم بابل بگرفت، واو بت پرست بود ومدت ملك او چهل سال بود. پس بمرد وملك به پسر او رسيد كنعان نام، بر ضلالت پدر خود، واو نيز بدوزخ رفت، او را پسرى ماند نمرود [2] عليه اللعنه.

التاسع نمرود الجبار

نمرود بن كنعان بن كوش بن حام بن نوح. اول كس كه بعد از طوفان جبارى كرد وتاج بر سر نهاد او بود، زمين بابل در تصرف آورد، عرب وعجم بگرفت وبتخانه بنا كرد، وبت پرستى ميكرد، وبت زرين وسيمين بساخت، وهمه را بجواهر مرصع كرد، وآذر بتگر را بر خزانها وبتان وجهاز ايشان امين گردانيد وعلوم نجوم را متابعت نمود، وغالب ظن آنست، كه آن بتان بر صورت ورسم كواكب ساخته بودند، وايشان را مى پرستيد.

منجمان بحكم حساب او را آگاه كردند، از ولادت مولودى كه ملك از دست او بيرون كند، ودين حق پيدا آرد، موكلان برگماشت، تا چهار هزار فرزند را در ان سال هلاك كردند، وهم قضا را دفع نتوانست كرد، تا ابراهيم بزمين آمد، وآن متمرد بر پشت كرگسان عزيمت آسمان كرد، ودر بابل صرح [3] ساخت، مدت صد سال ببايست تا تمام شد. حق تعالى پشه را بر گماشت

[1] اصل: لوش. طبرى: كوش. ابو الفدا: لوش. مجمل: نمرود بن كنعان بن كوش.

[2] اصل: او نمرود.

[3] صرح: قصر وكوشك وبناى عالى. مجمل (ص 47) گويد: كلمه صرح از زبان نبط عراق آمده كه كوشك را بدان زبان صرحا گفتندى، بنايى بود بلند بهوا بر شده كه آنرا عقرقوب گفتندى. وآثار باقيه آنرا بنام تل نمرود يا تل قرقوب نويسنده مجمل ديده بود.