زاد، از آدم تا ارفخشد، دو هزار ودويست وچهل سال بود، وآنگاه كه شالح [1] بزاد صد وسى وپنج بود، والله اعلم بالصواب.

مادر شالح سرود بنت سروش بن يافث. در آن وقت كه عابر بزاد، او صد وسى ساله بود، از آدم تا او دو هزار وسيصد وسى ونه سال بود، از روزگار قينان تا زاده شدن شالح يك هزار وصد وسى سال بود.

مادر عابر مكعبه [2] بود، بنت عويلم بن سام بن نوح. نور پيغامبرى در پيشانى او پيدا بود، مردمان نشان آن نور يافته بودند، وگفته كه او باشد، كه خداى عز وجل را به يگانگى بپرستد وبتان را بشكند، او را بزرگ داشتندى، چون فالغ [3] بزاد، او صد وسى وچهار ساله بود، ويقطان پسر خواهر او بود، آنكه جور آشكارا كرد ميان مردمان، وغارت كرد تا آنگاه كه با او صلح كردند، وخراج گذاردند او را همه اهل يمن وربيعه ومصر، وخاندان ارباب عزت (؟) متفق اند، كه هود پيغامبر عليه السّلام او بود [4] واو چهار صد وهفتاد وچهار سال عمر يافت. والله اعلم بالواقع.

صالح النبى عليه السّلام

و هو صالح بن عبد الله بن حارث بن ثمود، بن عوض بن ارم بن سام بن نوح النبى عليه السّلام [5] . حق تعالى او را به بنى اعمام او فرستاد، كه ايشان فرزندان ثمود

[1] درين كتاب شالح به جاى حطى وخاى منقوطه هر دو آمده، ولى در تورات (شالخ) بدون نقطه آخرين ضبط است، در مجمل شالخ، ودر ابو الفدا (طبع مصر) شالح. طبرى ومسعودى طبع مصر: شالخ. آثار: شالخ

[2] تاريخ سيستان: مرغانه.

[3] اصل: فالع. تورات، اصحاح 11: فالج. طبرى: فالغ وگويد: ومعناه بالعربيه قاسم، وانما سمى بذلك لان الارض قسمت، والألسن تبلبلت في ايامه (ص 139) . ابى الفداء: فالغ. مجمل (ص 146) فالغ تاريخ سيستان ص 42: فالخ. تاريخ گزيده (ص 27) : فالغ. مسعودى وآثار: فالغ.

[4] مجمل وتاريخ سيستان درين قول با اين كتاب موافق اند. طبرى گويد: ويزعم ان هودا هو عابر بن شلخ. گزيده (ص 28) هود عليه السّلام، بعضى او را عابر مى شمارند، هود بن عبد الله بن ذياح بن حاروب بن عاد بن عوص بن ستاد بن آدم بن آدم بن سام بن نوح.

[5] گزيده (ص 29) صالح بن آسف بن عبيد بن ناجح بن خاد بن ثمود بن حاثر بن ادمم بن سام بن نوح.