العاشر السلطان ابراهيم سيد السلاطين (رحمة الله عليه)

اسماى اولاد سلطان ابراهيم: محمود، اسحق، يوسف، نصر، على، شهرزاد [1] خورشيد [2] ملك، خوب چهر، آزادمهر، ملك [3] چهر، آزادچهر [4] فيروز شاه [5] توران ملك [6] ، ملك زاد، شمس الملك شير ملك [7] ، ملك شير [8] ، مسعود، ايران ملك، گيهانشاه جهانشاه، ميرانشاه، تغانشاه [9] ، ارسلانشاه، طغرل شاه فتلعشاه، مؤيد شاه، سلطانشاه، ملك شاه، خسرو شاه، فرخشاه بهرامشاه، دولت شاه، طغلشاه [10] .

سلطان ظهير الدولة ونصير الملة رضى الدين ابراهيم بن مسعود عليه الرحمه، پادشاه بزرگ (و) عالم وعادل وفاضل وخداى ترس ومهربان وعالم دوست، ودين پرور وديندار بود، چون سلطان فرخزاد بتخت نشسته بود ابراهيم را از قلعه برغند به قلعه ناى [11] آورده بودند. چون امير فرخزاد فوت شد، همه باطن ها بر سلطنت ابراهيم قرار گرفت. سرهنگ حسن بخدمت او رفت، باتفاق اهل مملكت او را از قلعه ناى بيرون آوردند روز دوشنبه بر طالع همايون [12] در صفه يمينى بر تخت (ب) نشست، وروز دوم شرط ماتم امير حميد فرخزاد بجاى آورد، وتربت (او) وآباء واجداد خود زيارت كرد، وهمه اعيان واماثل در خدمت او پياده برفتند به هيچكس التفات نكرد، بدين سبب هيبتى [13] در دل خلق متمكن شد

[1] مط: شهزاده شهر داد. راورتى: بهزاد

[2] مط: چهرملك. متن راورتى: خورشيد ملك.

در يك نسخه خطى راورتى: منوچهر

[3] راورتى: مهر ملك هم آمده.

[4] راورتى: آزاد ملك

[5] مط: شاه فيروز

[6] راورتى: نورانشاه،

[7] مط:

شهر ملك:

[8] مط: ملك داد. راورتى ملك داد را جداگانه مىورد.

[9] متن راورتى: يغانشاه از روى يك نسخه: تغانشاه

[10] راورتى: تركانشاه راورتى اين نام ها را هم آورده كه اصل ومط ندارد: امير شاه، نه فيروزه، تهمتن شاه

[11] ناى قلمتى بود. محبس غزنويان، كه در حبسيات مسعود سعد سلمان ودر كتب ديگر تاريخى ذكر آن مىيد واكنون در اجرستان شمال غرب غزنه بنام نى قلعه موجود است

[12] مط: ميمون

[13] راورتى:

هيبتى از سلطنت او در دل.