كاردى بر بند او نهاد، وبند را ببريد، وبقوت سر آن كارد در شكم سلطان (سيف الدين) آمد، بدان زخم شهادت يافت، ودر گذشت عليهم الرحمة والغفران. حق تعالى پادشاه جهان وسلطان زمان ناصر الدنيا والدين ظل الله في العالمين را در تخت پادشاهى سالهاى بسيار باقى داراد، آمين.

السابع عشر السلطان الاعظم غياث الدنيا والدين ابو الفتح محمد سام قسيم أمير المؤمنين

ثقات تغمدهم الله برحمته چنين روايت كرده اند: كه سلطان غياث الدين وسلطان معز الدين طاب مرقداهما، هر دو از يك مادر بودند، وغياث الدين بسه سال وكسرى از معز الدين بزرگ (تر) بود، ومادر ايشان دختر ملك بدر الدين گيلانى [1] بود هم از اصل بنجى نهاران وتخمه شنسبانيان، وملكه مادر ايشان نور الله مرقدها، غياث الدين را حبشى خواندى، ومعز الدين را زنگى [2] گفتى، ودر اصل اسم مبارك او غياث الدين محمد بود ونام معز الدين هم محمد، بر لغت غور محمد را اخمد [3] گويند، وچون سلطان غياث الدين سام عليه الرحمه در گيلان [4] برحمت حق (تعالى) پيوست، سلطان علاء الدين بتخت نشست، هر دو برادرزاده خود غياث الدين ومعز الدين را فرمان داد، تا به قلعه وجيرستان [5] محبوس كردند واندك وظيفه جهت ما يحتاج ايشان تعيين كرد. چون سلطان علاء الدين (از دنيا) نقل كرد سلطان سيف الدين ايشان را از قلعه وجيرستان مخلص گردانيده [6] ، ومطلق العنان كرد، غياث الدين [7] در موافقت سلطان سيف الدين، بحضرت فيروز كوه مقام ساخت ومعز الدين باطراف [8] باميان بخدمت عم خود ملك فخر الدين مسعود عليه الرحمه رفت، وغياث الدين در خدمت سيف الدين به لشكرى جهة دفع غز [9] رفت، واندك استعدادى داشت. بسبب قلت مال ومنال، وهر كس از خدم پدر ومادر ايشان در سر اندك خدمتى ميكردند وغياث الدين مدام بخدمت سلطان سيف الدين مى بود (تا) چون

[1] مط: كيدانى

[2] اصل: از زنگى

[3] مط: حمد. راورتى وپ: احمد

[4] مط وراورتى: كيدان كه گيلانى منسوب به گيلان غزنه اصح است.

[5] پ: خرجستان

[6] مط: از ان قلعه ايشان را مخلص گردانيد

[7] مط:

به موافقت

[8] مط: بطرف

[9] مط: در لشكر دفع غز برفت.