الطبقه الرابعه

خلفاء بنى العباس

خبر كردن مصطفى عليه السّلام بخلافت فرزندان عباس

اصحاب تواريخ ونقله آثار چنين روايت كرده اند، كه مصطفى عليه السّلام عم خود عباس را از خلافت [1] فرزندان او، بعد از بنى اميه اعلام فرموده بود وعباس رضى الله عنه بسه سال از مصطفى عليه السّلام بزرگتر بود، واو را چهار پسر بود: عبد الله وعبيد الله وفضل وقثم. ومدة عمر عباس هشتاد وسه سال بود، ودر خلافت عثمان رضى الله عنه، بمدينه وفات كرد، ودر آخر عمر چشم او پوشيده شده بود، وپسر او فضل بشام وفات كرد، وعبيد الله به مدينه، وقثم به سمرقند، وعبد الله [2] عباس رضى الله عنه پانزده ساله بود، كه مصطفى عليه السّلام از دنيا نقل كرد ودر آخر عمر چشم او پوشيده شده بود، وعمر او هفتاد وسه سال بود، وبطائف وفات كرد در فتنه عبد الله بن الزبير. واو را هشت پسر بود، يكى ازيشان على بن عبد الله عباس رضى الله عنهم بود وپدر خلفاء، وچون اين على از مادر بزاد أمير المؤمنين على كرم الله وجهه كام او را بماليد، واو را على نام كرد، وپدرش را بگفت كه: هذا ابا الخلفاء وچون بزرگ شد، عبادت بسيار كردى، بوستانى داشت پانصد درخت، در آنجا هر روز زير هر درخت نماز دو ركعت بگذاردى واين على بن عبد الله را وليد عبد الملك مروان، دو بار تازيانه زدن فرمود [3] يك كرت به جهت آنكه زن هشته [4] وليد را در حكم خود آورد، يك كرت ديگر از وى نفى كرده بودند: ان هذا الامر سيكون في ولدى. زود باشد، كه خلافت بفرزندان من رسد، او را هفده [5] تازيانه بزد، وبنو اميه فرزندان عباس [6]

[1] در اصل كلمه خلافت نبود، حسب ضرورت از (پ) نوشته شد، الكامل گويد: ان رسول الله اعلم العباس ان الخلافه تول الى ولده (5 - 194) كذا في الطبرى.

[2] اصل: عبيد الله.

ولى خلفاء از اولاد عبد الله بن عباس اند.

[3] اصل: رد وبفرمود. پ: مانند متن

هشنه. ولى هشته از مصدر هشتن بمعنى فرو مانده وگذاشته ورها كرده (برهان قاطع) .

[5] پ: هفت

[6] در اصل وپ كلمه عباس نبود، بحكم ضرورت اضافه شد.