ملك بزرگ بود، وملك اجداد خود را تمام ضبط كرد، وقوة تمام گرفت وتولد او در ايام گشتاسپ بهمن (بود) .

اين شمر از راه باديه بيرون آمد، وبه كوه طى بگذشت چون بكوه حيره [1] رسيد حيران بماند وراه ندانست، آن موضع را به حيرة نام كردند، چون راه بازيافت بعراق بيرون آمد، وبر كنار انبار [2] از دجله بگذشت، به آذربايگان رفت، با تركان حرب كرد، ايشان را منهزم گردانيد، وبرده بسيار گرفت وبسيار بكشت وبازگشت به يمن، جمله ملوك ازو بترسيدند. ملك هندوستان حرير وعطر بسيار فرستاد به نزديك شمر. او را خوش آمد، رسول ترسيد كه شمر عزم هندوستان كند گفت: اين همه ظرايف از چين آرند، شمر صفت چين بپرسيد، وقصد چين كرد، ولشكر حمير با خود ببرد واز راه بابل به هندوستان رفت، ولشكر بطرف تبت وچين فرستاد، كه ملك چين ازو هزيمت كرد، شمر از راه تركستان بچين رفت، وملك چين را بگرفت وبكشت وغارت كرد وبازگشت، واز راه هندوستان به يمن باز آمد، ومدت هفت سال درين لشكرى وسفرى بماند، وپارس وخراسان وسيستان همه او را مسلم شدند، وسمرقند را بگرفت وخراب كرد، ومدت ملك او صد وسى وهفت سال بود. اين همه در ايام گشتاسپ وبهمن بود. والله اعلم بالحقيقه.

التاسع [3] اقرن بن شمر

بعد از شمر پسر او اقرن بن شمر بملك وتبابعى [4] نشست، وممالك يمن ومغرب ضبط كرد، وپيش از ظهور عيسى عليه السّلام بغزو وروم رفت، ولشكر بسيار برد، ودران عهد اهل روم، همه بت پرست بودند وبا ايشان حربها كرد وغنايم گرفت. چون در درياء روم بناحيتى برسيد، كه آنرا وادى ياقوت گويند درگذشت. پنجاه وسه سال ملك او بود.

العاشر تبع بن الاقرن

تبع بن اقرن [5] بن شمر، بجاى پدر تبع اكبر بنشست [6] وبر جاى پدر خود

[1] اصل: بحيره طبرى وابن خلدون: حيره.

[2] انبار: شهرى بود از ديار مضر واقع جزيره يعنى عراق كنونى (ترجمه اصطخرى 79)

[3] اصل: السابع

[4] اصل: تبايعى

[5] اصل: اقران.

[6] اصل در متن: بن شمر پسران تبع اكبر بنشست. در حاشيه: بجاى پدر نشست.