را مالش داد بعد از چند گاه كرك [1] با امير دادى اقطاع او شد. بعد از دو سال كرت دوم برن يافت وتا بدين غايت همان بدو مفوض است [2] والله اعلم.

الثانى والعشرون الملك بدر الدين نصرتخان سنقر صوفى [3]

ملك نصرت خان سنقر صوفى، رومى اصل است، ملك [4] بغايت ستوده خصال وگزيده (افعال و) اوصاف وشجاع ومبارز وخوب سيرت، به همه انواع مردى (و مردانگى) آراسته، بنده سلطان سعيد بود، وبعهد هر يك از سلاطين در هر مرتبه خدمات كرده بود، اما در عهد دولت علاء الدين مسعود، در شهور سنه اربعين وستمائة، كه امراء ترك خروج كردند وخواجه [نظام الملك] مهذب (الدين) وزير را شهيد كردند اين ملك يكى از امراء سر غوغا بود. (بعد) از ان امير كول شد، وآن ولايت را ضبط كرده وبا حشم ورعايا، بطريق انصاف وعدل روزگار گذرانيد ودر ان سال كاتب اين حروف منهاج سراج را اتفاق سفر لكهنوتى افتاد. چون بخطه كول وصول بود [5] آن امير نيكوسيرت بسيار دلدارى ولطف كرد (و) بعد از ان اقطاعات ديگر يافت ودر عهد دولت سلطان سلاطين ناصر الدنيا والدين ولايت بهيانه [6] اقطاع او شد. در ان ديار (بود) ومفسدان را مالش ها داد، ودر وقتى كه ملك عز الدين بلبن كشلوخان از ولايت سند بدر شهر دهلى آمد ملك سنقر صوفى با حشم بسيار از بهيانه بشهر رسيد اهل شهر واكابر حضرت را از وصول او با حشم استظهارى شد [7] وبعد از ان در شهور سنه سبع وخمسين [8] وستمائة، از غايت اعتمادى كه حضرت اعلى سلطان اسلام خلد الله ملكه را بر وى بود، ونهايت تربيتى كه الغ خان [9] اعظم را در باب او

[1] در متن وراورتى ومط واصل كذا: ولى در يك نسخه مط وراورتى، كنيزك هم آمده، ودر ديگر نسخ راورتى كسرك وكنرك ضبط است، وى گويد كه كرك غالبا نام جائى است بين لاريانه ورهتك وبهوانى بعرض 28 درجه و49 دقيقه وطول 76 درجه و22 دقيقه و (58) ميلى غربى دهلى،

[2] مط: غايت برن او را بود، والله اعلم بالصواب.

[3] در راورتى ومط تحت عدد (21) آمده، مط: الملك نصرت خان بدر الدين سنقر صوفى رومى، راورتى: ملك نصرتخان بدر الدين سنقر صوفى روم

[4] مط: وملكى بغايت

[5] مط: كول رسيد ابن امير

[6] اصل: بهتانه

[7] مط: بود

[8] راورتى واصل كذا مط: تسع وخمسين ولى در يكى از نسخ مأخذ مط سبع هم آمده،

[9] اصل: الوخان