اندك عددى بودند، اما طوايف ديگر يناليان [1] وغير آن بديشان پيوسته بودند، پسر يغمر از پيش ايشان بطرف عراق رفت، ورى بگرفت، وسلجوقيان بر سر آن بيابان بچرا خور مقام كردند، وحق تعالى ايشان را قوت داد، وممالك خراسان در ضبط آوردند، وشرق وغرب آنچه ممالك اسلام بود، بتمام وكمال در تصرف فرزندان ايشان آمد، چنانچه نام ايشان بر دفتر ايام تا روز قيام باقى ماند. والله يوتى ملكه من يشاء وهو على كل شى ء قدير [2] والسلام.

الاول طغرل بن ميكائيل

صاحب تاريخ ناصرى امام ابو الفضل بيهقى رحمة الله چنين مىورد: كه درانچه سلجوقيان بسر بيابان خراسان آمدند، وپسر يغمر از ايشان منهزم برفت مهتر ايشان سه تن بودند: دو برادر طغرل وداود [3] پسران ميكائيل، وعم ايشان يبغو [4] ، هر سه باتفاق بخدمت سلطان مسعود پيوستند ومعتمدى فرستادند وسلطان از گرگان به نشاپور آمده بود، ايشان از خدمت سلطان به نسا وفراوه [5] ومواضعى كه بر سر بيابانست اقطاع خواستند، ودر مكتوب اسم خود را چنين نوشتند: كه طغرل ويبغو وداود موالى أمير المؤمنين (به) خدمت عرضه ميدارند. حق تعالى بزرگى وگردن كشى در دماغ ايشان مركب گردانيده بود وآن معنى چون بخدمت سلطان عرضه افتاد حالى فرمود: تا ايشان را به لطف زبانى دادند، ويازده [6] هزار مرد سوار با سالار بكتغدى [7] نامزد فرمود

[1] راورتى گويد: كه نياليان به تقديم نون بريا، منسوبند به نيالتگين فاتح پنجاب واين مقصد را بحواله بيهقى نوشته است، بقرار نوشته ابن اثر (9: 184) احمد ينالتگين در (425 ه) بر مسعود در هند شوريد وكشته شد. راورتى كه اين كلمه را نياليان خوانده به نون اول، ظاهرا بياى اول درست خواهد بود، شايد منسوب باشند به ابراهيم ينال كه پسر عم طغرل واز رؤساى سلجوقيان بود. بيهقى طبع نفيسى در تهران (ص 238) : ينالتگين. براى تحقيق ر: تعليقات 61

[2] قرآن البقره 248

[3] اصل: بودند برادر طغرل وداود پسران. از ترجمه راورتى صحت شد.

[4] اصل وراورتى: بيغو، اخبار اندوله السلجوقيه وراوندى: موسى يبغو يبغو.

[5] اصل: از خدمت سلطان بسا قرات ومواضعى ... ترجمه راورتى واخبار الدوله: رباط فراوه.

[6] كذا در اصل: ترجمه راورتى: 15 هزار

[7] اصل: بكتعدى. اخبار الدوله: بكطغندى راوندى: بكنغدى.