عراق رفت، به نزديك هلاو [1] مغل، كه شاهزاده تركستان است [بخدمت او پيوست] واز آنجا بازگشت، بمقام خود بازآمد، ودر تاريخ [2] اين ذكر شهور سنه ثمان وخمسين وستمائة بود، رسل خود با شحنه ممالك سند كه از جهت (لشكر) مغل بود بحضرت فرستاد (ه است) انشاء الله تعالى كه عاقبت بخير [باد] وصلاح وسلامت باشد، ملك تعالى سلطان اسلام را سالهاى بسيار باقى داراد [3] آمين

الحادى والعشرون الملك سيف الدين اركلى دادبك [4]

ملك سيف الدين اركلى [4] داد بك ايبك شمسى عجمى، باصل از قفچاق [5] بود، ملك عادل با سياست وكياست وفراست بهمه انواع جلادت وصرامت [6] موصوف ومعروف، ودر شعار مسلمانى چست، ودر اوصاف ديندارى ودر افعال واقوال صادق، وبر جاده امانت وعدل راسخ وموافق، مدت هژده سال باشد تا مسند ظلم وعدل گسترى بشكوه او تزيين يافته است در جمله اوقات طريق عدل وانصاف مسلوك داشته است ومنقاد احكام شريعت بوده، بر آنچه [7] حكم شرع است، حرفى نيفزود.

كاتب اين طبقات منهاج سراج عصمه الله، دو كرت قريب هشت سال، بحكم فرمان عاطف سلطان سلاطين ناصر الدنيا والدين خلد الله سلطانه هم بالشت آن [8] ملك عادل است، در مظالم حضرت اعلى (دهلى) اعلاه الله حركات وسكنات واشارات او موافق دين وسنت مشاهده افتاده است و (به) شكوه وسياست وفر معدلت او زمره متمردان اطراف حضرت وطبقه مفسدان وسراق [9] جمله دست تعدى در آستين ترك وسكون

[1] مط: هلاكو،

[2] مط: تا تاريخ

[3] مط: اسلام ناصر الدنيا والدين را بر تخت سلطنت سالهاى فراوان باقى،

[4] اين شخص در اصل بيست ويكم است ودر مط وراورتى بيست ودوم، كه در عدد بيست ويكم نصرتخان را آورده اند، مط: اركلى داد بك سيف الدين شمسى عجمى، راورتى: از كلى داد يك ملك سيف الدين ايبك شمسى عجمى، اما دادبك همان امير داد يا امير عدل دوره اكبرى است،

[5] اصل: خفجاق

[6] مط: حراست، اصل:

سرامت، چون سرامت در اين جا مناسب نيست شايد صرامت باشد، بصاد كه برندگى وشمشير زنى از ان مراد باشد، ودر سطور بعد هم صرامت آمده.

[7] مط: بدانچه

[8] مط:

اين

[9] اصل: شراق.