الطبقة الثالثة

بنى اميه

اولهم معاويه

بن ابى سفيان بن حرب بن اميه بن عبد الشمس بن عبد مناف. مصطفى عليه السّلام او را فرموده بود: اوليت هذه الامة فاعدل فيهم. اين حديث او را بران داشت، تا با أمير المؤمنين على رضى الله عنه بيعت نكرد، اجتهاد كرد، تاويل حديث بر عهدى [1] بود، كه بعد از على رضى الله عنه اطلاق شدى، او را خطا افتاد، كنيت او ابو عبد الله بود، ودر سال پنجم از هجرت ايمان آورده بود، ولادت او پيش از مبعث مصطفى عليه السّلام بود، وبه پنج سال، وحرب ميان او وعلى دراز شد، مدت صد واند روز بداشت، نود مصاف شد، چون كار به حكمين رسيد، عمرو عاص از جهت معاويه وابو موسى اشعرى از جهت على كرم الله وجهه حكم شدند، وعمرو عاص با موسى اشعرى غدر كرد، وعلى را از خلافت خلع كرد، بران قرار كه معاويه را هم خلع كند عمرو معاويه را نصب كرد، بر خلاف آنچه قرار بود. على رضى الله عنه برخاست از جمع وجمله لشكر او، ومعاويه هم برخاست وجنگ قايم شد. معاويه بشام رفت وعلى كرم الله وجهه بعراق باز آمد، وبجنگ خوارج واهل نهروان مشغول شد. چون على كرم الله وجه بعراق برحمت حق پيوست، جهان بر معاويه صاف شد. در سنه اربعين من الهجره، وپيش از آن به بست سال در عهد عمر وعثمان رضى الله عنهما امارت شام داشت، وبعد از آن بيست سال ديگر ملك راند. چون حسن على رضى الله عنه با او صلح كرد، وامارت بدو سپرد، كوفه به مغيره بن شعبه داد، وبصره وعراق وخراسان به عبيد الله عامر داد، واو جبال غور را فتح كرد، وباز آمد وبه مرو در گذشت پس خراسان به عبيد الله [2] زياد داد، واو ببلاد ما وراء النهر وطخارستان غزو كرد، ودر ايام معاويه بلاد روم وروس بكشادند ولشكر اسلام هفت سال آنجا بود واز بلاد ايران بلخ وكش ونخشب وسمرقند فتح شد. وبه جهت يزيد بيعت بستد

[1] اصل: بر عهد مى بود.

[2] اصل: عبد الله، طبرى وغيره: عبيد الله.