اجله الله، امارت خراسان بامير طاهر بن الحسين [1] دادند وهر چهار امير سامانى را كه چهار برادر بودند، دو صد وچهل [2] شهرها وولايات كه داشتند مقرر داشت، وچون نوبت امارت از امير طاهر به پسر او عبد الله طاهر رسيد، امارت سامانيان بر قرار فرمان پدر مقرر داشت وتغير بدان راه نداد. والله اعلم بالصواب.

بدانكه: هر چهار پسر اسد بن سامان خداه بزرگ شدند، وهر يك از ما وراء النهر وفرغانه وخراسان طرفى داشتند، چنانكه درين سطور تقرير يابد، انشاء الله تعالى. نوح بن اسد را ممالك بلاد سمرقند فرموده بودند، واو بس نيكو سيرت وجلد بود يحيى بن اسد را ولايت شاش واسپيجاب ومضافات آن فرموده بودند، واو نيز بغايت جلد وضابط بود ودر آن ديار آثار بسيار نمود الياس بن اسد ايالت هراة ومضافات ونواحى آن داشت، واو هم مرد جلد وكاردان بود. اما

الاول احمد بن اسد

شهم تر وزيركتر بود بعد از برادر ولايت سمرقند وفرغانه باجمعها كاشغر وتركستان وچين او داشت، و (به) جلادت ومبارزت وكاردانى در اطراف ممالك ايران وتوران مذكور ومشهور بود، وفرزند او بعد از يك ديگر بتخت [3] نشستند وبا خلق خداى بذل واحسان كردند، واسماء فرزندان او كه بملك رسيدند، يكى از افاضل بنظم آورده است:

[1] اصل: حسن

[2] اين اعداد بخط نوى بالاى سطر نبشته شده، راورتى: ندارد

[3] اصل: سخت.