الغ اعظم باربك [1] ايبك سلطانى شد، بعد از آنكه از كره بخدمت درگاه پيوسته بود (رحمه الله) ودر روز سه شنبه سيزدهم ماه رجب سنه ثلاث وخمسين شيخ الاسلامى [2] حضرت به شيخ الاسلام جمال الدين بسطامى [3] حواله افتاد [4] وهم دين ماه ملك تاج الدين سنجر سيوستانى از او ده بكشيد، وعماد الدين ريحان را از بهرايج از عاج كرد، واز دنيا رحلت كرد، وهم درين سال [در] ماه شوال رايات اعلى از حضرت بطرف هندوستان نهضت فرمود، وروز يكشنبه هفدهم ماه ذى القعده همين سال، الغ خان [5] معظم، بجهت انتظام احوال [6] حشم سوالك بطرف هانسى رفت، وحشم مرتب فرمود وبحضرت باز آمد. روز چهارشنبه نوزدهم ماه ذى الحجه آخر آن [7] سال به لشكرگاه اعلى پيوست، وپيش از آن فرمان نافذ شده بود: تا ملك قتلغ خان از اوده باقطاع بهرايج رود، واين مثال را او انقياد ننمود [8] ، واز حضرت ملك بكتم ركنى [9] نامزد رفع [10] او شد در حدود بداون هر دو لشكر را با هم ملاقات شد [ه] وبكتم شهادت يافت رايات همايون بتدارك اين حادثه، بر سمت او ده نهضت فرمود، (و) چون بدان حدود رسيد [ملك] قتلغ خان از پيش برفت، ورايات همايون بطرف كالنجر [11] كشيد، والغ خان [12] معظم او را تعاقب نمود، واو را درنيافت [13] با غنايم بسيار بخدمت درگاه (سلطانى) پيوست [والله اعلم بالصواب]

السنة الحادية عشر سنه اربع وخمسين وستمائة

بدولت ونصرت، در ضمان عصمت آفريدگار تعالى، چون سال نو شد، ومحرم سنه اربع وخمسين وستمائة درآمد، رايات همايون را آن فتح برامد روى بحضرت نهاد. روز سه شنبه چهارم (ماه) ربيع الاخر همين سال [14] بحضرت وصول كرد [15] ، چون قتلغ خان را معلوم شد: كه رايات اعلى

[1] اصل: باريك

[2] اصل: الاسلام

[3] اصل: سلطانى.

[4] مط: مفوض شد.

[5] اصل: الوخان

[6] مط: امور حشم

[7] مط: اين

[8] مط: واين مثال را انقياد نمود

[9] يكى از مآخذ مط: مكتم رتنى يا كتم نهى. راورتى: ملك بكتمر، بكتم، مكتمر مكتم. پ: بكتم رهى

[10] مط: دفع

[11] اصل: كنجر، راورتى: كالير، پ: كالنجر

[12] اصل: الوخان

[13] اصل: دريافت

[14] مط: ربيع الآخر سنه اربع وخمسين بحضرت.

[15] مط: نمود.