الطبقة السادسه التبابعه [1] ملوك اليمن

الحمد لله عالم السر والعلن، مقلب الايام والزمن، والصلاة على محمد المبعوث بالحق كاسر الاصنام والوثن [2] ، والسلام على آله واصحابه الانصار والمهاجرين الى الله من الوطن، سادة العرب والشام واليمن. وسلم تسليما كثيرا.

اما بعد چنين گويد: عبد الراجئ لطف ربانى، عثمان محمد منهاج الجوزجانى عصمه الله تعالى عن الجانى: كه ذكر اين طبقه از تاريخ مقدسى وتاريخ طبرى نقل افتاد بر سبيل ايجاز واختصار.

مقدسى چنين روايت ميكند: بعد از آنچه تكه [3] قحطان بن عامر بن شالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح به يمن فرود آمد، يعرب قحطان پادشاه شد، واين يعرب اول كس بود [4] ، كه لغت عرب گفت، واشتقاق زبان عرب از اسم او شد، وبعد ازو در تاريخ معلوم نيست كه پادشاه كه شد؟

آنگاه يكى ازيشان فرع بن مهنيب بن ايمن [5] از فرزندان هميسع بن حمير در زمان ضحاك، عمالقه را از ديار يمن بيرون كرد، وداماد افريدون شد وهم ازيشان پادشاه شد: شمر ذى الجناح [6] . وهم دران عهد مهتر موسى عليه السّلام بيرون آمد، وملك عجم منوچهر بود، وهم ازيشان سمرسهنص [7] پادشاه شد، وهم ازيشان ذو يصرع [8] پادشاه شد، وهم ازيشان دو مرايح [9] پادشاه شد. في الجمله پانزده مرد ازيشان در سالهاء بسيار پادشاه يمن بودند، تا عهد به حارث رايش شد، كه اول تبابعه يمن بودند. والله اعلم والسلام.

[1] اصل: تبايعه، ولى تبابعه جمع تبع است كه بقول سهيلى بمعنى ملك متبع است زمخشرى گويد:

قيل لملوك اليمن التبابعة، لانهم يتبعون (ابن خلدون 2: 50)

[2] اصل: والشمس.

[3] كذا، ابن فقيه 33: يقطن بن عابر بن شالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح به يمن فرود آمد، راورتى:

قحطان بن عابر بن شالخ بن ارفخشد بن سام بن نوح.

[4] بود در اصل نيست از (پ) گرفته شد

[5] كذا، مجمل ص 153: شمسو بن الاملوك عماليق را از يمن راند، حمزه: شمر بن الاملوك.

ابن خلدون (2: 51) : عريب بن زهيرا بن ابين بن الهميسع ....

[6] اصل: دى الجناح

[7] كذا؟

[8] طبرى: ذو شرح. مجمل: ذو سرح، يا ذو الصرح ابن خلدون.

[9] كذا در اصل وپ.