بقتل رسانيد، وخزاين او را ضبط كرد [1] ، وآنجا تمامت علماء وسادات وزهاد (و اتقيا) واهل خير دار الملك دهلى وساير قصبات را بوجه (تحف) انعام [2] فرستاد وچون تشريفات دار الخلافه، بحضرت سلطان شمس [الدنيا] والدين طاب ثراه رسيد از آنجمله يك تشريف گرانمايه با چتر لعل، بطرف لكهنوتى فرستاد [و] ملك ناصر الدين عليه الرحمه، بدان چتر وتشريفات [3] واكرام مشرف گشت وهمكنان را از ملوك واكابر (ممالك) هندوستان بطرف او نظر بود [4] ، كه وارث مملكت [5] شمسى او باشد، فاما تقدير آسمانى بحكم العبد يدبر والله يقدر، بانديشه خلق راست نيايد [6] بعد از يك سال ونيم زحمت وضعف، بذات عزيز او راه يافت وبرحمت حق تعالى پيوست. وچون خبر وفات او بحضرت دهلى رسيد، جمله خلايق بر فوت او اضطراب نمودند. حق تعالى سلطان اسلام ناصر الدين [7] محمود را چنانچه وارث اسم ولقب اوست، وارث اعمار جمله ملوك وسلاطين گرداناد [8] .

الثالث سلطان ركن الدين فيروز شاه [9]

سلطان ركن الدين (فيروز شاه) پادشاه كريم وخوب منظر بود، وحلم ومروت بكمال داشت، ودر بذل وعطا ثانى حاتم بود، ووالده او خداونده جهان شاه تركان كنيزك (ترك) بود ومهتر جمله حرمهاء سلطانى بود، وآن ملكه را صدقات واحسان وخيرات، در حق علماء وسادات وزهاد بسيار بود.

سلطان ركن الدين در شهور سنه خمس وعشرين وستمائة اقطاع بداون يافت وچتر سبز. وعين الملك حسين [10] اشعرى كه وزير [ممالك] ملك ناصر الدين قباچه بود، در اين وقت وزير سلطان ركن الدين شد، وچون سلطان شمس الدين از فتح كاليور [11] بحضرت باز آمد، ممالك لوهور كه تختگاه خسرو ملك بود بسلطان ركن الدين داد، وچون سلطان در آخر لشكرى از طرف بنيان

[1] مط: در ضبط آورد، واز آنجا

[2] مط: انعامات

[3] مط: تشريف

[4] مط: ممالك هند بدو نظر بود.

[5] اصل: ملكى شمسى او باشد. اينجا در نسخه اصل 13 سطر مبحث سلطان ركن الدين از كلمات: سلطان ركن الدين مكاوحت آغاز نهاد. تا: ميان بازار شهر ميراند بيجا آمده، قرار مط بموقع اصلى آن رد شد كه در آنجا هم اشارت ميرود.

[6] اصل: تا بقدر آسمانى العبد يدير الله بقدر انديشه خلق راست نيامد؟

[7] اصل ناصر الدنيا محمود

[8] مط: اوست ارث وجمله ملوك وسلاطين ودولت گرداناد بحق حقه

[9] راورتى: بن سلطان ايلتمش

[10] در يكى از نسخ ماخذ مط: عين الدين. راورتى: مانند متن

[11] مط: از كاليور فتح آن قلعه وبلاد بحضرت راورتى: فتح گواليار.