بيرون آوردند، وبر در سراى امارت، دو سر درخت سپيدار بلند بود فرو كشيدند وهر دو پاى مبارك او بر شاخ آن درخت بستند وبگذاشت تا درخت سر بالا بر دو آن بزرگ بدو پاره شد. واين حادثه در سنه خمس وثلاثين وثلثمائه بود وامير نوح نصر در شهور سنه ثلاث واربعين وثلث مائه برحمت حق پيوست واو را امير عميد لقب شد.

السابع عبد الملك نوح

چون امير نوح بن نصر برحمت حق پيوست، جمله امراء وسپاه كشان بر بيعت پسر او ابو الفوارس عبد الملك بن نوح اتفاق كردند، واو را بر تخت بنشاندند. ووزارت ابو منصور محمد بن عزير [1] را داد ولشكر كش ابو سعيد بكر بن مالك [2] فرغانى شد. وامير عبد الملك مصالح ملك بر قاعده انصاف تمام آنچه قلم كشنده مى بايست نوشته كرد [3] (اساس نهاد، ودر اكناف مملكت آنجا كه ملوك طوايف بود، واليان برگماشت، وبا ابو الحسن بويه صلح كرد) بر دويست هزار دينار زر ركنى [4] ، واين صلح بفرمان امير عبد الملك، ابو سعيد بكر بن مالك [5] الفرغانى كرد، كه قايد [6] لشكر او بود. اما او را به ديلمان وآل بويه متهم كردند وبكشت ووزير را مقيد فرمود وبعد از آن بكشت، كه هر دو را به دعوت قرامطه ميل افتاده بود، ولشكركشى حواله البتگين حاجب شد، تا در شهور سنه خمسين [7] وثلث مائه امير عبد الملك در ميدان بوقت نماز شام از اسپ خطا كرد، وبرحمت حق تعالى پيوست ومدت ملك او هفت سال وچيزى بود.

[1] اصل: عزيز راورتى: ابو منصور محمد بن العزيز. گرديزى وتركستان بارتولد ص 24 وپ: عزيز

[2] اصل: لشكركش او سعيد بن الملك. اما گرديزى (ص 30) والكامل مانند متن است، ودرين كتاب نيز چند سطر بعد ابو سعيد آمده.

[3] پ: قلم كشيده مى بايد نوشت كه بر دويست هزا زر الخ. كلمات بين قوسين در اصل وپ نيست، از ترجمه راورتى براى تكميل مطالب آورده شد.

[4] ركنى: زر خالص

[5] اصل:

بن الملك

[6] اصل: قاعده لشكر. پ. قاعد، راورتى جنرال ترجمه كرده وقايد است

[7] اصل: خمس بقرار الكامل (ج 7) فوت او در شوال 350 ه است ترجمه راورتى نيز چنين است. ابو سليمان داود البناكتى 351 ه نوشته.