و سلم بود: اول رقيه، دوم ام كلثوم. واو را از براى آن ذو النورين گفتندى، وپيش ازو هيچكس را اين دولت نبوده است، كه دو دختر پيغامبرى در نكاح آورده است وجمله مصحف ها را بر يك مصحف كه ابو بكر وعمر، به خط زيد ثابت جمع كرده بودند جمع كرد. واو صد وچهل وشش حديث روايت كند از مصطفى عليه السّلام.

اسماء اولاد او: عبد الله اكبر واصغر، وعمرو، خالد وابان [1] ووليد، وسعيد وعبد الملك، ودختران او هشت بودند. والله اعلم بالصواب.

نام مادر او فاطمه بنت اسد بن هاشم بود، واول كسى كه مادر وپدر وى هر دو هاشمى بودند، على رضى الله عنه بود، وولادت او در سنه ثلاث وثلثين بود از عام الفيل، واو را فضايل بسيار است: پسر عم نبى بود وشوهر فاطمه زهراء وپدر سبطين، ومصطفى را بدرجه هارون بود مر موسى را، نشر علوم اسلام ازو بود.

اسد الله واسد رسول الله بود. واز مصطفى پانصد وسى وهفت حديث روايت كند واسماء اولاد او حسن وحسين ومحسن وپسر حنفيه [2] كه او را محمد اكبر گفتندى ومحمد اوسط ومحمد اصغر وابو بكر وعمر اكبر واصغر، ويحيى وعثمان وعباس اكبر كه او را سقا گفتندى وجعفر اكبر، وعبد الله اكبر واصغر، وعون [3] ودختران او هشت بودند، رضى الله عنهم.

الخامسه طلحه بن عبيد الله [4] رضى الله عنه

طلحه ابن عبيد الله بن عثمان، برادرزاده ابو بكر صديق رضى الله عنه بود وكنيت او ابو محمد، ومادر او صفيه [5] خواهر علاء حضرمى [6] ، وروز احد طفى عليه السّلام او را طلحة الخير خواند، واز بس وجود وعطاء روز حنين او را طلحة الجود خواند، وطلحة الطلحات هم گفتندى، وروز احد خود را سپر مصطفى عليه السّلام كرد، وهفتاد وپنج زخم نيزه وتير وشمشير خورد وتير بر انگشت او رسيد، يك انگشت او بى كار شد. واو مرد لعل وسپيد بود، ميانه بالا

[1] اصل وپ: آياز. طبرى وغيره: ابان

[2] پ. محمد حنيفه.

[3] اصل: عوف. طبرى وغيره: عون.

[4] اصل: عبد الله. الاصابه: عبيد الله.

[5] كذا، الاصابه (3 - 390) الصعبه بنت الحضرمى.

[6] اصل: حصرمى.