باستانية الملك [1] پيش از آنكه بخت نصر، بيت المقدس را خراب كردى، به پيغامبرى فرستاد، وباكثر روايات پسر خاله ذو القرنين بود، ووزير او بود. وابن عباس ميگويد: كه نام او اليسر [2] بود، او را خضر براى آن نام شد، كه در موافقت سكندر در ظلمات رفت، وآب حيات بخورد، بعد از آن هر جا كه پاى نهاد سبز ميشد، واو موكلست بر بادها، وتا نفخ صور زنده خواهد بود. والله اعلم.

الياس بن عاروق ولد هارون، وقيل الياس بن سيسى بن محاس بن الغيوار بن هارون [3] واو را الياسين هم گويند، وبعد از حزقيل، حق تعالى او را بملك بعلبك فرستاد، سون [4] نام آن ملك بود. وبروايتى اورماين وذو الكفل هم اوست، وآن ملك را زنى بود، ارنيل [5] نام، كافر وبت پرست بود، الياس را تكذيب كردند. حق تعالى باران از آسمان باز گرفت، الياس را طلب كردند. اليسع بن اخطوب [6] شاگرد الياس بود، او را نزديك ايشان فرستاد وايمان آوردند، باران باريد، پس از آن باز كافر شدند، خداى تعالى قحط بر ايشان گماشت، بدعاء الياس همه هلاك شدند، وحق تعالى الياس را با خضر حيات بخشيد به خوردن آب حيات تا نفخ صور. والله اعلم بما في الصدور والسلام.

داود النبى عليه السّلام

داود عليه السّلام پسر انسا بن عويد بن بعر بن سليمان بن فحنوق بن عمى مادان بن ارم بن خضر بن برص بن يهودا بود [7] پدر داود را چهار پسر بود، وبروايتى هفت وبروايتى سيزده.

قصص نابى [8] چنين روايت ميكند: كه داود عليه السّلام، كهتر از همه بود،

[1، 2] كذا في الاصل.

[3] طبرى (325) ابن ياسين بن فنحاص بن العيزار بن هارون بن عمران. مجمل (206) پسر قصى بن فينحاص بن العيزار بن هارون.

[4] طبرى: احلب. مير خواند: احب

[5] طبرى (326) وكان اسم امرأته ازبل

[6] كذا في الطبرى (ص 328) مير خواند (110) اخطوت.

[7] طبرى (337: 1) داود بن ايشى ابن عوبد بن باعز بن سلمون بن نحشون بن عمى نادب بن رام بن حصرون بن فارص بن يهوذ بن يعقوب. تورات. (راعوث- 4) داود بن يسى بن عوبيد بن بوعز بن سلمون بن نحشون بن عميناداب بن رام بن حصرون بن فارص.

[8] اصل: ناى (ر: 4) .