بت بود، كه در دست او بود، وبعضى گويند: آن بت او ساخته بود، وآزر بتگر بود بزبان ايشان، واو چهل وپنج ساله بود، كه ابراهيم عليه السّلام بزاد. صاحب قصص نابى [1] ابو الحسن بن هيصم چنين روايت كند، كه آزر مردى از كوشان بود، از سواد كوفه، ودر ملك بابل، كه بعد از طوفان تاج بر سر نهاد، وجبارى كرد. در وقت مهتر ابراهيم عليه السّلام، نمرود [2] بن كنعان بن كوس بن ارم بن سام بن نوح بود، وبعضى گويند، از اولاد حام بود، واضح آنست كه اول پادشاه مشرق ومغرب او بود، بعضى گويند: نمرود ملك بابل وعراق داشت، از دست گشتاسپ بن لهراسپ ملك عجم بگرفت، ونمرود دعوى ربوبيت ميكرد، وچون وقت ولادت مهتر ابراهيم نزديك آمد، منجمان وكاهنان نمرود را خبر كردند، كه كودكى از مادر تولد خواهد شد، كه ملك تو بر دست او برافتد، نمرد فرمان داد، تا جمله مردان از زنان پرهيز كنند، چون حق تعالى ابراهيم را از صلب پدر به رحم مادر برد، مادر ابراهيم را عليه السّلام اهليه [3] نام بود، وحمل او را مخفى داشت، وچون ابراهيم از مادر بزاد، مادر بجهت او در زمين محلى سمجى [4] راست كرد، واو را در آنجا پروردن گرفت تا بزرگ شد، والله اعلم بالحق.
اين ده خصلت سنت ابراهيم خليل است عليه السّلام: آب در دهان كردن، ومسواك كردن، وآب در بينى كردن، وموى لب باز كردن، فرق سر شانه كردن، موى زير بغل كندن، موى عانه پاك كردن، موى قفا تراشيدن، استنجا پاك كردن. [5] الواجبات عشر خصال، خمس في الرأس: المضمضه والاستنشاق والسواك
[1] اصل: قصص فاريابى (ر: 1) .
[2] كذا- ولى صحيح آن مطابق بروايات مورخان در طبقه (5) مبحث نمرود خوانده شود.
[3] در تاريخ سيستان 43 نام مادر ابراهيم بنت ثمر است.
[4] سمج چو تند، زندان دزدان كه زير يا بالاى كوه سازند (فرهنگ نوبهار) ته خانه زير زمين (لطايف) .
[5] خصلت دهم در اصل نسخه نيامده، شايد كاتب آنرا ننوشته باشد.