سلاطين روم از تخمه سلجوقيانند وپادشاهان بزرگ بوده اند، واز ايشان در بلاد روم وديار فرنج بسيار آثار غزو وجهاد وبقاع خير، چنانچه مدارس ومساجد وخانقاهات ورباطات وقناطر واوقات مانده است، والى يومنا هذا باقيست، واز فرزندان وامرا وملوك ايشان در ان ديار قصه هاى. غزوات در كتب مسطور است، وچون سلطان سلاطين سنجر عليه الرحمه بتخت پدر بنشست وجهان بر وى قرار گرفت، شرق وغرب در ضبط بندگان او آمد وخطبه منابر كل اسلام، وسكه جمله بالقاب او زينت يافت، ممالك روم برادر خود [1] محمود بن ملكشاه را داد، وجمله سلاطين روم از فرزندان اواند چنانچه از هر يك ذكرى در طبقات ثبت افتاد، تا خوانندگان را از احوال آن دودمان چيزى معلوم گردد، ودر دعاء خير گذشتگان، وبقاء سلطان مسلمانان ناصر الدنيا والدين سلطان السلاطين في العالمين محمود بن السلطان التتمش خلد الله ملكه افزايند.

الاول محمود بن ملكشاه

محمود بن سلطان ملكشاه را چون تخت [2] (ممالك) روم از دست سنجر كه برادرش بود مسلم شد، دران ديار وثغور اسلام جهاد بسيار كرد وبر كفار فرنج لشكرها كشيد، وغزوها بسنت بجاى آورد، وقلاع وشهرها بگرفت وبا بندگان خداى تعالى عدل واحسان ورزيد. چون مدتى از ملك او بگذشت برحمت حق پيوست.

الثانى مسعود بن محمود

سلطان مسعود پسر محمود بن ملكشاه بود، باول سلطان سنجر او را تخت عراق داد، ويك كرت با قراجه ساقى يار شد، وبا سلطان سنجر طريق عصيان ورزيد، بسبب قوتى كه دران ديار گرفته بود، ناگاه سلطان سنجر معارضه بر وى زد، وهر دو را بگرفت، وبعد از آن كارش فتور پذيرفت

[1] مولف در انتساب سلاجقه روم خلط واشتباه كرده، در اين جا عين عبارات مولف را آورديم براى تحقيق ر: 24 تعليقات.

[2] اصل وپ: بتخت، اصل كلمه ممالك ندارد، از (پ) گرفته شد.