رفته، چون عبادت بسيار كردند، ضعيف گشتند، ونوميد شدند، كه ايشان را بهشت باز نخواهند برد، در ميان خلق آمدند، وبه لهو مشغول گشتند، واز اولاد قابيل زنان خواستند، وجباران وظالمان از اولاد ايشان پديد آمدند، وبراى دفع ايشان يكى را از فرزندان شيث پادشاه كردند، ولشكر ساختند، تا ظلم وتعدى آن جباران دفع كردند، وآن پادشاهان فرزندان شيث وآدم را كلدانيان [1] گويند، وبعضى گويند، اول ايشان كيومرث بود، واو را كلشاه [2] گفتندى، والله اعلم.

يردين مهلائيل[3]

نام وى تول بود، مادرش شهيال بنت برمائيك [4] بن شيث بود، در ايام او خلق متفرق شدند، وهر كس خود را زمينى اختيار كردند، ولقبى نهادند، وگوشه گرفتند واز اولاد او قبطى جبابره وظالمان پيدا آمدند، وبا يك ديگر قتال كردند، پس از فتنه بسيار، ساميارس را از اولاد قبطى بر سر خود رئيس كردند، واوقات رياست ساميارس چهل وسه سال بود، واز آدم تا آن وقت يك هزار سال تمام شد، واز هبوط تا آن وقت يك هزار وسيصد وچهل سال بود. والله اعلم.

اخنوخ [5] بن يرد

مادر اخنوخ را دمت نام بود، بنت بيان [6] بن آدم عليه السّلام، واو ادريس پيغامبر بود عليه السّلام، از براى آنكه بسيار درس كردى، ادريس خواندندى.

[1] اصل: كلندائيان؟ شايد صحيح آن مطابق آثار الباقيه (ص 87 ببعد) كلدانيان باشد ومدنيت كلده در تاريخ تمدن مشهور ومعلوم است.

[2] در مجمل گويد (ص 21) اول مرديكه بزمين ظاهر كرد، مردى بود كه پارسيان او را گل شاه همى خوانند، زيرا كه پادشاهى او الا بر گل نبود. حمزه اصفهانى مى نويسد: «فاول انسان كان على وجه الارض رجل يسميه الفرس كيومرث گلشاه (سنى ملوك الارض 24) . البيرونى گويد: پارسيان نخستين انسان را كيومرث ملقب به كرشاه دانند يعنى شاه جبل، يا گل شاه (ملك الطين) وباز مينويسد كه كر، در پهلوى بمعنى كوه است، پس كرشاه ملك الجبال باشد (آثار الباقيه 99) اين گر، در اوستا وسنسكريت نيز بمعنى كوه است ودر پشتو تاكنون غر، كوه را گويند، پس معنى آن شاه كوهسار است نه گل شاه.

[3] تورات: يارد. آثار الباقيه 73: يرد بن مهلائيل. گزيده: برد؟ مير خواند گويد كه برد ويرد هر دو منقولست. در اصل: برد؟ مسعودى: لود؟ ولى يرد بياى حطى اصح است.

[4] طبرى: امه سمعن يا سمعان بنت براكيل.

[5] بدون همزه اول خنوخ هم منقولست (مير خواند- مسعودى ج 1 ص 22)

[6] در اين جا اصل نسخه بسبب كرم خوردگى نقص دارد، اين كلمه عينا طورى كه بنظر مىيد، نوشته شد، طبرى گويد: امه بركنا بنت الدرسيل بن محريل. تاريخ سيستان: مادرش اجره.