چون دولت (و) سلطنت ومملكت فرماندهى سلطان اعظم، روى بتضاعف داشت، همه شكستگيها جبر شد، وهمه خستگيها مرهم يافت، ودوحه پادشاهى را بر شاخ بقاء گلى نو شگفت، وشكوفه تازه بدميد [1] ، وميوه با نضارت بر بست، ودر بيست ونهم ماه رمضان سنه سبع وستمائة، فيض فضل آفريدگار، اصل سلطانى را از صدف شرف خانى، پسرى بخشيد وچندان انعام از ان اكرام، بخاص وعام رسيد، كه قلم محرر وتقرير دبير، حصر آن نتواند كرد [2] .

ملك تعالى آن بستان سلطانى، وچمن جهانبانى (را) باشجار واثمار بقا همواره آراسته داراد. ودر سلخ شوال همين سال، ملك تيرخان [3] سنجر با لشكر آراسته بفرمان اعلى، به حضرت رسيد.

السنة الخامسه [4] عشر، سنه ثمان وخمسين وستمائة

چون سال سنه ثمان وخمسين وستمائة تجديد يافت [5] ، آفتاب كامگارى از مطالع بختيارى بتازگى طالع [شد] وماه جهانبانى از برج كامرانى لامع گشت، سيزدهم صفر، خاقان معظم الغ خان [6] اعظم بر طرف جبال دهلى [7] ، براى دفع فساد متمردان ميو [8] كه ديو ازيشان در هراس باشد نهضت فرمود، وبقدر ده هزار سوار برگستوان [دار] جرار، ومبارزان خونخوار، در موافقت ركاب همايون او روان شدند، وديگر روز غنايم بسيار، ومواشى بى شمار رسيد، شعاب صعاب را نهب [9] كرد، وكوههاى حصين را بزد، هندوى بىندازه، در زير تيغ بيدريغ غازيان آمد، وچون پرداخت اين تاريخ، بدين موضع رسيد، برين فتح وغزو [10] نصرت خدا ختم شد.

[1] اصل: كلى نوشكوه تازه بشگفت، وميوه

[2] مط: كه بقلم محرر تحرير ودم قادر تقرير آن نيايد.

[3] كذا في الاصل. مط: ملك تمر خان سنجر. راورتى: ملك تاج الدين سنجر تزخان، ايليوت:

تمر خان

[4] اصل: الخامس.

[5] مط: چون سال نو شد آفتاب ...

[6] اصل: الوخان.

[7] راورتى: كوهپايه دهلى

[8] مط: ميوات. راورتى: ميو، ميوره، ميواتى در عصر مغوليه ميوات شهرتى داشت وبيدل گفته بود: صبح گلشن ميوات ياسمين بهار است، اين بوى يار مىيد جلوه گاه يا راست اين.

[9] اصل: نصب كرد

[10] مط: وغزا ونصرت.