الاول كيومرث

در نسب او اختلاف بسيار است، بعضى گفته اند از نساب عرب: كه از فرزندان سام بن نوح بود، ونام او اميم بن لاورد [1] بن سام بن نوح بود. ونساب عجم وفارسيان ميگويند: كه او پسر آدم بود، واو برهنه بود وسياحت كردى، وگرد جهان گشتى در كوه وبيابان. وهر چه بديد وتجربه كرد كه آنرا نام نبود نام نهاد، وظالمان را كه فرزندان قابيل بودند دفع كرد، وپوست ددگان: شير وپلنگ بپيراستى وبپوشيدى، ولقب او گلشاه [2] بود، خداى تعالى را بپرستيدى وعادل بود، ودر زراعت وعمارت جهان كوشيد، ومدت ملك او سى سال بود واو را پسرى بود ميشى [3] نام. چون بزرگ شد ودر رسيد، اين ميشى را پسرى آمد سيامك نام، واين سيامك را پسرى آمد فراوك [4] نام، واين فراوك را پسرى آمد هوشنگ نام. ايشان همه در عهد كيومرث بودند. والله اعلم بالخير.

الثانى هوشنگ

بروايت تاريخ طبرى او از فرزندان مهلائيل بن قينان [5] ابن انوش بن شيث بود وبروايت تاريخ عجم وتاريخ مقدسى از فرزندان كيومرث واز وقت كيومرث تا ولادت او دويست وبيست وسه سال بود، هوشنگ بن فراوك [6] بن سيامك بن ميشى [7] بن كيومرث. ولقب او بعجم پيش داد گويند، يعنى نخست دادگر او را گويند. واو پادشاه بزرگ وعادل ورعيت پرور بود، وجهان را آبادان كرد واز درختان تخته ودرها ساخت وآبها در جويها روان كرد، وكار بزها كنيد [8] وزر وسيم از كانها بيرون آورد، وفرشهاء گستردنى فرمود تا ببافتند، واز پوست

[1] كذا في الاصل، مسعودى (1 - 136) هواميم بن لاوذ بن ارم بن سام بن نوح گزيده: كيومرث بن ولاد بن ايم بن ارم بن ارفخشد بن سام بن نوح

[2] راورتى: پيشداد يا ايرانشاه

[3] اصل: مبشى. طبرى:

مشا. آثار الباقيه (ص 103) ميشى. مروج مسعودى (1 - 138) ميشاه كذا في التنبيه والاشراف.

[4] اصل: فراود. البيرونى در آثار (ص 103) افراواك، طبرى كذا. مجمل وتاريخ سيستان: فراوك.

مسعودى (1 - 138) قروال. گزيده (ص 81) فراور

[5] اصل قيتان

[6] اصل فراود

[7] اصل: مشبى.

[8] پ: كند.