المستضيء [1] بالله

ابو محمد الحسن بن يوسف [2] المستنجد باللّه، ولادت او روز دوشنبه سيزدهم ماه شعبان سنه ست وثلثين وخمسمائة بود، واو سى ساله بود كه او را بيعت خلافت كردند، بعد از فوت پدرش امام مستنجد، روز يكشنبه دهم ربيع الآخر، سنه ست (و) ستين وخمسمائه، ومدت خلافت او نه سال وشش ماه وبيست روز بود، وفوت او روز شنبه سلخ ماه شوال سنه خمس (و) سبعين وخمسمائه بود، واو در مسند خلافت عظمت تمام داشت، ومثال او در ميان امثله اجداد مادرى منهاج سراج موجودست، به قضاء قلعه تو لك ولايت قهستان وجبال هراة، وآن مثال بنابر مثال جد اعلى مستضي ء بود القادر، وآن مثال هم موجود است، وجد پدرى تشريف دار الخلافة پوشيده بود، بوقت رفتن سفر قبله، عليه الرحمة والمغفره.

امير المؤمنين ابو العباس احمد بن المستضي ء، ولادت او روز دوشنبه دهم ماه رجب سنه ثلث وخمسين وخمسمائه بود پدر او روز جمعه دوازدهم شوال سنه خمس وسبعين وخمسمائه خطبه كرد، واو را در اثناى خطبه بولايت عهد ذكر فرمود، وچون مستضي ء در سلخ همين شوال [3] برحمت حق پيوست در غره ذى الحجه سنة المذكوره او را بيعت كردند، واو خليفه بود، كه چهارده پدر او خليفه بودند، وميان او وعباس بيست پدر بود رضى الله عنهم در عهد او كار خلافت قوت گرفت، ودرين عهد سلطنت غور وخراسان وغزنين وهندوستان به سلطان غياث الدين محمد سام، ومعز الدين محمد سام تعلق داشت، وتخت خوارزم وبعضى از خراسان، سلطان تكش بن خوارزمشاه بن الپ ارسلان [4] بن اتسز داشت، ووزارت دار الخلافه ابن الفضل داشت تكش بن خوارزمشاه سر از طاعت دار الخلافه بكشيد، واز خوارزم بعراق آمد، وابن الفضل الوزير بدفع او از بغداد بيامد، وميان ايشان مصاف شد ولشكر خليفه شكسته شد، وبحضرت غور وغزنين رسل دار الخلافه بيامدند واستمداد نمودند، چنانچه امام شمس الدين ترك وابن الربيع وابن الخطيب [5]

[1] الكامل وسيوطى: المستضي ء بامر الله

[2] اصل: ابو محمد بن الحسن بن يوسف بن المستنجد

[3] الكامل: 2 ذى قعده

[4] كذا. جمهور: خوارزمشاه ايل ارسلان.

[5] ر: 6