پرسيد: كه كدام كسانند؟ چون باز نمودند فرمود: كه آن دو تن بندگان منند، وآن يكى چاكر من. چون پسرى در ميان نيست كه وارث ملك باشد، بندگان من باشند بهتر. والله اعلم.

الاول اتابك ايلدكز السنجرى

اتابك ايلدكز بنده سنجر بود، ودر غايت جلادت وشهامت. وچون او بلاد آذربيجان در ضبط آورد، كارهاء بزرگ كرد، وآثار خير بسيار باقى ماند، وحق تعالى او را فرزندان شايسته داد، وبا كفار افرنج وگرج [1] حربها كرد وتا سرحد مملكت روم در ضبط خود آورد، ومبالغى از عراق بگرفت ومدتى ملك راند ودرگذشت. رحمة الله عليه.

الثانى اتابك محمد بن ايلدكز [2]

اتابك محمد پادشاه بزرگ بود، بعد از پدر بتخت نشست، وممالك عراق وآذربايگان در ضبط آورد وكارهاء شگرف كرد، وعادل ونيكو اعتقاد بود، ومساجد ومدارس بسيار ساخت، وجهاد وغزو بسيار كرد بجانب گرج [2] وتا سر حد روم وشام در تصرف آورد، ومدتها ملك راند، واو را بندگان بزرگ رسيدند، كه بعد ازو ممالك عراق در تصرف آوردند، چنانچه ايتغمش [3] وادمش.

الثالث اتابك يوزبك بن محمد

اتابك يوزبك محمد السنجرى پادشاه آذربيجان بود، بعضى گويند: او برادر اتابك محمد بود پسر اتابك ايلدكز [4] سنجرى، يوزبك مرد جلد وكاردان بود، ومدتها ملك آذربيجان او داشت، تا عهد دولت سلطان محمد خوارزمشاه اين مملكت در تصرف او بود، وچند كرت

[1] راورتى: كر خ. پ: كرنجه

[2] اصل: بن التكين ابو بكر

[3] اصل: انتغمش. راورتى وابن اثير:

يتغمش.

[4] اصل: البتكين.