جلال دهلى مراجعت فرمود، كزلك خان آن بلاد را در ضبط آورد ومعمور گردانيد وخلق متفرق را جمع كرد وبا خلق روزگار از خواص وعوام بانصاف والطاف گذرانيد وطريق عدل واحسان با همه مسلوك داشت، ودر امن (و امان) وفراغ رعايا، ورفاهيت همگنان [1] كوشيد، بعد از مدتى با خاتمه خير وعصمت ايمان، وصدقات واحسان وخيرات ومبرات از منزل دنيا بمراحل آخرت در شهور سنه تسع وعشرين وستمائة نقل كرد.

الثانى الملك كبير خان اياز المعزى [2]

كبير خان اياز ترك رومى بود واو بنده ملك نصير الدين حسين امير شكار بود، چون او شهادت يافت، با فرزندان او ببلاد هندوستان افتاد، ومنظور نظر عاطفت سلطان سعيد شده ودر هر مرتبه سلطان را خدمت كرد، واو ترك دانا وعاقل وكاردان بود، ودر جلادت ومبارزت بى نظير عصر خود، وملك نصير الدين حسين (كه) مالك او بود ومخدوم او [3] در كل بلاد غور وغزنين وخراسان وخوارزم بمبارزت وجلادت، مذكور بود، در همه نشانها [4] وملك كبير خان در همه احوال ملازم خدمت مالك خود بود (و) حرفهاى جنگ ودلاورى وجلادت [5] از وى تعليم گرفته (و بر سر) آمده، چون ملك نصير الدين بر دست تركان غزنين شهادت يافت، پسران [6] او، چنانچه شير سرخ وبرادر او بخدمت درگاه سلطانى رسيدند، سلطان (ملك) عز الدين كبير خان را ازيشان بخريد.

بعضى چنين روايت كنند: كه [او را خدمتها فرمود] چون سلطان سعيد بلاد ملتان، در شهور سنه خمس وعشرين وستمائة در ضبط آورد، وشهر وحصار ملتان وقصبات (و) اطراف ونواحى آن به ملك عز الدين كبير خان اياز داد، واو را بايالت آن خطه نصب فرمود واو را بلقب كبيرخانى [7] مشرف

[1] مط: ساكنان،

[2] مط: ملك كبير خان اياز المعزى هزار مرده، راورتى: ملك عز الدين كبير خان اياز هزار مرده المعزى، معزى بسببى گفته شده كه وى از غلامان سلطان معز الدين محمد سام غورى بود

[3] مط: كه مالك مخدوم او بود.

[4] مط: مذكور همه لسانها بود

[5] مط: وحرفهاى جلادت وجنگ آورى از وى تعليم گرفته

[6] اصل: پس از ان او

[7] كذا في الاصل، مط: كبير خان منگيرنى، كه در برخى از نسخ خطى منكيونى يا منكبرنى هم آمده راورتى در متن منگيرنى مينويسد، وگويد كه در نسخ خطى منكرنى، منكيرنى، منكيونى، منكرتى، ملهونى هم نقل افتاده، بهر حال كلمه تركى بنظر مىيد. (براى شرح رجوع كنيد به حاشيه صفحه آخر طبقه 15 جلد اول)