بستان كه شگون باشد حق تعالى بر وى رحمت كناد [1] ملك تاج الدين كزلك خان را ملكى يافتم بس با منظر مهيب وصورت با عظمت واعتقاد با صفوت، وحشم بسيار وخدم بى شمار، ثقات چنين روايت كرده اند كه سلطان سعيد او را در وقت ايالت برن در عهد سلطان [قطب الدين] بخريد از خواجه على باستادى [2] او را به پسر مهتر خود ملك ناصر الدين محمود سعيد بخشيد طاب ثراه وبا او يك جا در حجر دولت پرورش يافت وبعد از مدتى چون اثر رشد در ناصيه او بديد، او را از خدمت ملك ناصر الدين بخدمت (خاص) خود باز آورد وچاشنى گيرى فرمود، پس يك چندى چون خدمت كرد، امير آخر شد، پس سالى كه بطرف ملتان رفت، در شهور سنه ثمان وعشرين وستمائة ولايت ونجروت ملتان [3] حواله او فرمود [4] وچون از آنجا مراجعت كرد اقطاع كهرام بدو مفوض شد بعد از مدتى [كه] محروسه تبرهنده بدو داد، درين سال داعى بدان درگاه رسيد، سلطان سعيد بر سبيل مقدمه او را بر (سر) حشمها در موافقت ملك عز الدين محمد سالارى عليه الرحمه از سر حد ولايت سند بپاى اچه فرستاد وچون رايات اعلى شمسى به پاى حصار اچه لشكرگاه كرد در شهور سنه خمس وعشرين وستمائة كزلك خان را در خدمت وزير مملكت نظام الملك جنيدى بطرف بهكر [5] روان كرد، وبعد از مدتى چون آن قلعه [6] فتح شد، وملك ناصر الدين قباچه عليه الرحمه در آب سند غرق شد [7] وحصار اچه بدست آمد، قلعه (و شهر) اچه ومضافات ونواحى [آن] (به) تمام حواله كزلك خان فرمود، چون رايات اعلى بطرف دار الملك

[1] اصل كند

[2] كذا في الاصل، مط: ناستابادى- راورتى: باستابادى، منسوب به بستاباد، كه شايد بست آباد باشد،

[3] اصل: كنجروت، مط: كجرات ملتان، راورتى در متن: ونجروت ملتان كه در نسخ خطى وى لنجروت بنجروت، كنجروت هم آمده. وى از صور مختلفه ونجروت را صحيح ميداند وگويد كه اكنون معروف وداراى قلعه متين است، ولى از روى تقسيمات موجوده در خطه بهاولپور شامل ميباشد كه در عهد كزلك خان به ملتان ربط داشت ودران اوقات درياى بياه در بستر قديم خودبين ونجروت وملتان جريان داشت، طابعين كلكته اين اسم را بسبب فقدان معلومات جغرافى گجرات نوشته اند كه سهو وخطا است

[4] مط: شد

[5] مط: تهنكر، بهتكر- راورتى، بهكر واين صحيح است چه حوادث قباچه در بهكر كه در سند نزديك سكهر موجوده واقع بود اتفاق افتاد وتهنكر مطبوع جاى على حده است

[6] مط: مدتى چنانچه بتقرير پيوست آن قلعه

[7] مط: گشت