پنج روز تزويج زينب بود، واز پس آن به سه روز، كارزار بنى غسان بود، واز پس آن به يك ماه ونه روز كارزار ذى قرد بود، واز پس آن به پنج ماه وبيست وهفت روز غزوة الحديبيه بود واز پس آن به پنج ماه وبيست ويك روز كارزار طايف بود، واز پس آن ولادة ابراهيم بود پسر مصطفى صلّى الله عليه وسلّم از مارية القبطيه، واز پس آن بشش ماه ويازده روز غزو تبوك بود، واز پس آن به پنج ماه وپنج روز نزول براءت من الله ورسوله [1] بود واز پس آن بدو ماه وهژده روز وفات ابراهيم بود، وآن روز كسوف آفتاب بود، چنانچه تمام آفتاب سياه شده بود، از پس آن به يك ماه ودوازده روز حجة الوداع بود، مصطفى صلّى الله عليه وسلّم همه حرم خود را برابر برده بود، واز پس آن بدو ماه وشش روز به بيمارى افتادن پيغامبر عليه السّلام بود، وچهارده روز بيمار بود، وفرمان يافت روز دوشنبه دوازدهم اول ماه ربيع الاول، وده سال ودو ماه گذشته بود از هجرت، روز بيست وپنج از ماه آبان، سال بر نهصد وچهل وچهار روز از ذو القرنين، روز نهم از اسفند يار ماه، سال بر يك هزار وسيصد از بخت نصر.

صلى الله عليه وسلم، وعلى آله واصحابه الطيبين والطاهرين. والله اعلم بالصواب

روايت ميكند أمير المؤمنين على ابن ابى طالب كرم الله وجهه، كه پيغامبر با هيبت بود، چنانكه هر كه از دورش بديدى بترسيدى، چون نزديكتر او آمدى بيار اميدى خوشدل گشتى وشاد روى بودى وروشنائى از روى او همى تافتى، ببالا، دو بهر بود كه اگر مرد دراز بالا با او برفتى، ازو فروتر نمودى، گرد سر بود، جعد موى بود وبر بنا گوش ايستاده بودى، چون فرود گذاشتى بسر كتف رسيدى، چون باز كشيدى باز بجاى خود شدى، فراخ پيشانى بودى، گشاده ابرو بود، در ميان دو ابرو او را رگى بود، چون در خشم شدى پيدا آمدى، باريك بينى بود، باريك لب بود، گشاده دندان بود، گرد روى بود شيرين سخن بود، لطيف آواز بود موى سياه بود، سپيد عارض بود، وخوب گردن بود، معتدل اندام بود، پشت او وشكم راست بود، فراخ بر بود از سينه تا ناف او خطى از موى خورد [2] دميده،

[1] قرآن، آيه 1 سوره التوبه، پاره 10

[2] اصل: خرد.