الاول منهم امير فولاد غورى شنسبى (عليه الرحمه)

امير فولاد غورى يكى از فرزندان ملك شنسب بن خرنك [1] بود، واطراف جبال غور در تصرف او بودند [2] ، ونام پدران خود احيا كرد. چون صاحب- الدعوت العباسيه ابو مسلم مروزى خروج كرد، وامراء بنو اميه را از ممالك خراسان از عاج واخراج كرد [3] ، امير فولاد حشم غور را بمدد ابو مسلم برد، ودر تصرف آل عباس واهل بيت نبى، آثار بسيار نمود، ومدتها عمارت منديش [4] وفرماندهى بلاد جبال (و) غور مضاف بدو بود، در گذشت وامارت به فرزندان برادر او بماند، بعد از آن احوال ايشان معلوم نشد، تا عهد امير بنجى نهاران (و الله اعلم) .

الثانى امير بنجى نهاران شنسبى

امير بزرگ بود ودر غور ذكر او ساير است، واو را از كبار ملوك غور دارند وجمله سلاطين از فرزندان او بودند، ونسبت ايشان چنين يافته شد كه در قلم آمد: (امير) بنجى بن نهاران بن درميس بن وزن، بن هين، بن بهرام بن حجش بن حسن بن ابراهيم بن معدل، بن باسد بن سداد بن ضحاك [5] .

و امير بنجى بس خوبروى وگزيده اخلاق بود، وبهمه اوصاف ستوده وآثار پسنديده موصوف بود، وچون دولت آل عباس استقامت گرفت، وممالك اسلاف در ضبط [آورد، بخدمت] خلفاء بنو العباس آمد، واول كس كه ازين دودمان بدار الخلافة رفت وعهد ولوا آورد، امير بنجى نهاران بود

[1] مط: حرنك، راورتى: مطابق بمتن

[2] مط: در تصرف او آمد

[3] مط: اخراج واجب داشت.

[4] اصل: بلنديش. مط وراورتى: منديش (ر: 26) .

[5] كذا. متن مط: امير بنجى بن نهاران بن درميش بن درت بن هين بن بهرام بن حجش بن ابراهيم بن معد بن اسد بن شداد بن ضحاك. مطابق بيك نسخه ماخذ مطبوع: درت بن ورميشان بن تروترون بن بروثر، بن شنسب بن حرنك بن بين بن منشى بن وژن بن هين الخ ... راورتى: بنجى بن نهاران بن ورميش بن ورميشان: (ورميثان، درمنشان، ورمشان، ورهيشان) بن پرويز بن پرويز بن شنسب بن خرنك بن بين بن منشى بن وژن (وزن، درت، ورت) بن عين (هنين) بن بهرام بن حجش (خجش جحش) بن ابراهيم بن معدل (معد) بن اسد (ناسد) بن شداد بن ضحاك.