حديث نامزد (كردن) لشكرها بزمين [1] عراق وتركستان

چون ا [و] كتاى لشكرها بجانب عراق وخراسان فرستاد، جرماغون نوين [2] را بر سر آن لشكر (فرمانده) كرد، چون بر طرف عراق آن لشكر برفت، بقدر پنجاه هزار مغل وديگر اجناس بزرگان تركستان واسيران خراسان كه روى بدان ديار نهادند، بقدر صد هزار سوار بود، در شهور سنه ثلاث وعشرين وستمائة.

چون بدان ديار رسيدند، خلق آن بلاد واطراف را چندان بقتل رسانيدند [3] كه قلم را مجال تحرير [4] آن نباشد، جمله شهرهاى عراق وجبال واران وآذربيجان (و گيلان) وولايت رستم دارى [5] كه در اطراف بحر خزر است تا در بندان [6] وآذربيجان همه نهب شد، وخراب گردانيد [ند] مگر يك شهر اصفهان را كه (از) اول ظهور چنگيزخان مغل ولشكر او بديار عراق تا بوقتى كه اصفهان گشاده شد، مدت پانزده سال بايست، چنانچه بعد ازين بتحرير پيوندد، بموضع خود.

واين لشكر بر عقبه حلوان بگذشت، تا حوالى مدينة السلام بغداد (را) نهب كردند، وچند كرت از حضرت امير المؤمنين المستنصر بالله طاب ثراه بدفع طايفه مغل ولشكرهاى كفار، ملوك اسلام با حشمهاى عجم وترك وكرد وعرب نامزد شد، وبا كفار قتال وجهاد بسيار كردند، ودر همه اوقات فتح ونصرت لشكر اسلام را بود. به هيچ وجه دران عهد لشكر كفار بر اطراف وحوالى دار الخلافه دست نيافتند، وجرماغون [7] ملعون كه لشكر كش كفار (مغل) بود، در حدود قم وكاشان مقام ساخت وبعضى (را) بطرف فارس وكرمان بدوانيدند.

اتابك ابو بكر فارس كه پادشاه آن بلاد بود [8] وبرادر حاجب براق

[1] مط ومب: بطرف

[2] اصل: جرماعون توين. مط ومب: جرماعون نوين

[3] مط ومب: قتل كردند.

[4] اصل: تقرير

[5] مط ومب: رستم دار، كه در اين علاقه نزديك سرچشمه هاى شاهرود واقع وبقول مستوفى سه صد قريه داشت، (جغرافيه خلافت شرقى، ص 374)

[6] مط ومب: تا در بند روم

[7] مط ومب: جرماعون

[8] مط ومب: است