حصين بن شبر [1] بر حلق تير زد وزرعه بن شبر [2] او را شمشير زد، وسنان بن انس [3] النخعى نيزه زدش، وفرو نشست، وسر مباركش باز بريد ومدت عمر او پنجاه وهشت سال بود. رضى الله عنه، وخلاف الله على قاتليه.

عبد الله بن الزبير رضى الله عنه

عبد الله بن الزبير العوام. مادرش زن عوام، صفيه بود عمه مصطفى عليه السّلام واول فرزند كه در مدينه آمد بعد از ظهور اسلام او بود، وچون حسين از مكه بكوفه رفت، عبد الله زبير همانجا باستاد، او در كعبه آمد وخلق را جمع كرد، ولعن يزيد ظاهر گردانيد، وخلق با او بيعت كردند.

باهل مدينه مكتوب نوشت: تا بين اميه را از شهر مدينه اخراج كردند وزهد ونماز وروزه آغاز نهاد، وخلق عظيم بدو رغبت كردند.

چون خبر به يزيد رسيد، مسلم بن عقبه را با لشكر بسيار بمدينه فرستاد تا از خلق مدينه چهار هزار مرد بكشتند، وهفتاد كس را از انصار [4] شهيد كردند، مسلم بن عقبه روى از مدينه بمكه نهاد، در راه كشته شد، وحصين بن نمير [5] را بر لشكر بمكه فرستاد، چون بمكه رسيد، عبد الله زبير در حرم كعبه آمد، آن جماعت بر كعبه منجنيق نهادند، ويك ركن را خراب كردند، حق تعالى صاعقه برايشان فرستاد، تا هفده تن بسوختند، پس مختار بن عبيد [6] با لشكرى بيامد، وايشان را از مكه بيرون كرد، ناگاه خبر مرگ يزيد [7] رسيد ايشان بشام رفتند، وكار عبد الله زبير در حرم بالا گرفت، [8] واسم خلافت برخورد نهاد، وحجاز وعراق وخراسان ويمن ومصر وشام، ديگران همه را ضبط كرد، وخلافت وامر او تا عهد عبد الملك مروان بداشت

[1] الكامل: بن نمير التميمى.

[2] كذا، طبرى ومسعودى ومجمل، زرعه بن شريك التميمى.

[3] اصل: ا نش.

[4] اصل، انصارى.

[5] اصل: شهير، مجمل وغيره: نمير.

[6] كذا، مسعودى ومحمل: مختار بن ابى عبيد ثقفى.

[7] اصل: نرعان، به تخمين اصلاح شد اصابه گويد: وحاصر ابن الزبير حتى بلغهم وفات يزيد بن معاويه (ج 6 ص 366) .

[8] اصل: بالا گشت گرفت.