وزير غزنين بود وپادشاه نشان، با او در حدود گيلان ومرغ نوله [1] مصاف دادند، لشكر او منهزم شد، سلطان علاء الدين آتسز [2] پادشاه عالم وعادل پرور بود، كتاب مسعودى در فقه محفوظ او بود، ودر تقويت علما وتربيت خانواده اهل علم جدى بليغ ميفرمود وهر كه را از ابناء علما مجتهد مى يافت (به) نظر عاطفت خودش مخصوص ميگردانيد. وچون بتخت نشست ملك علاء الدين (محمد) را از حصار اشيار غرستان [3] مخلص كرد، وبسبب قتل عمر سليمان باز بقلعه بلروانش [4] باز داشت ومدت چهار سال ملك راند تا ملك نصير الدين حسين امير شكار، از غزنين باز آمد [5] ، در ميان غور با او مصاف كرد، در حدود جرماس [6] بر ميمنه سلطان علاء الدين، ملك قطب الدين حسين [بن على ابى] على بود [7] وحمله كرد، بر ميسره ملك نصير الدين حسين، (و) لشكر غزنين را بشكست وهزيمتى را تعاقب نمود [8] ، وملك نصير الدين (حسين) بر قلب سلطان حمله كرد، سلطان را نيزه زد، وتركى از لشكر غزنين سلطانرا (بر سر) گرزى زد، چنانچه هر دو چشم مباركش بيرون افتاد [9] (و از اسپ در افتاد، ملك نصير الدين حسين بر زير سر سلطان سوار بايستاد) ملك قطب الدين از عقب هزيمتى باز آمد، وبر ملك نصير الدين حمله كرد وسلطان را باز استد [10] وبطرف خطه سنگه برد، ودر راه سلطان برحمت حق پيوست، واو را در جوار اسلاف ملوك خاندان شنسبانيان دفن كردند عليه الرحمه. مدت ملك او چهار سال بود (و كسرى) وچون او درگذشت، پسران او [11] متفرق شدند، ملك فخر الدين مسعود به غرستان [12] آمد به قلعه سناخانه [13] ومدتى آنجا بود، وملك نصير الدين محمد بقلعه بندار غرستان [14] بالا رفت، ومدتى آنجا بود، وپسر كهتر او جمشيد نام در حادثه كفار مغل بولايت هريوالرود، در دره چشت آب [15] شهادت يافت

[1] مط: بحدود كيدان ومرغ نوله. راورتى كذا

[2] مط: اتسر راورتى: اتسز

[3] مط:

اشار غرجستان مخلص فرمود

[4] اصل: بلرواتش

[5] مط: لشكر آورد.

[6] اصل:

حرماس

[7] راورتى ملك قطب الدين حسين بن على ابى على

[8] مط: كرد.

[9] مط: مباركش از جا بخاست. راورتى: از جاى برخاست- يا: بيرون افتاد

[10] مط: بستد

[11] مط: پسرانش

[12] مط: غرجستان

[13] مط: ستاخانه. راورتى: سناخانه، ستاخانه. پ: ستاخانه

[14] مط:

بندار غرستان. راورتى كذا. اصل: بندو غرستان

[15] اصل وپ: جست آب. مط: خشت آب راورتى كذا، شايد دره چشت او به باشد.