وملك عز الدين كبير خان اياز در خفيه بطرف سلطان شدند وشبى بر در سراپرده جمع گشتند، بران قرار كه: ملك جانى وملك كوچى ونظام الدين جنيدى را طلب كنند ومحافظت [1] ومقيد گردانند، تا فتنه تسكين پذيرد. آن ملوك را چون معلوم شد، منهزم از لشكرگاه خود برفتند. سواران سلطانى تعاقب نمودند، ملك كوچى وبرادرش فخر الدين بدست آمدند، وبعد از آن در حبس شهيد شدند، وملك جانى بحدود پايل ودر موضع نكوان [2] شهادت يافت، وسر او بحضرت آوردند. نظام الملك جنيدى در كوه [سرهند] [3] بردار رفت، وبعد از مدتى همانجا برحمت حق تعالى پيوست. چون كار دولت رضيه منتظم شد، وزارت بخواجه مهذب داد، كه نايب نظام الملك بود، ولقب او هم نظام الملك كرد، نيابت لشكر بملك سيف الدين ايبك بهتو [4] داد، ولقب او قتلغ خان شد، وملك كبير (خان) [5] را اقطاع لوهور دادند، ومملكت آرام گرفت، ودولت را بسطت ظاهر شد، واز ممالك لكهنوتى تا ديول همه ملوك وامراء انقياد نمودند. ناگاه ملك ايبك بهتو [6] برحمت حق پيوست، نيابت بملك قطب الدين حسن غورى داد، واو را نامزد حصار

[1] مط: ومخاطب ومقيد

[2] در اصل وپ ومط: بحدود بابل ودرنكوان (بكوان) حاشيه مط: موضع يكوان. راورتى: پايل ونكوان، در حاشيه گويد: كه ايليوت وبرگس اين نام را از فرشته بابول نوشته اند، مگر پايل به كسره يا فتحه ثالث نام جائيست باستانى كه قلعه شكسته كهن دارد بر سر يكى از راههاى دهلى تا لودهيانه، اما نام ديگر بتفاوت نسخ: نكاوان، نگاوان، ودر اكثر نكوان، ودر يك نسخه: يكوان آمده آئين اكبرى پايل را از توابع سهرند صوبه دهلى ميشمارد (ص 29 ج 2) پايل اكنون در 34 ميلى شمال غربى شهر پتياله هند واقع است بعرض 30 درجه و40 دقيقه شمالى وطول 76 درجه و5 دقيقه شرقى، نكوان بفتحتين قريه كوچكى است در جوار پايل رياست پتياله (گزيتير هند 19: 316)

[3] اصل: سرمند. پ: برهند. حاشيه مط: كوه سرهند بردار (در فرشته سرمور) . راورتى:

كوه هاى سرمور بردار در احوال سلطان ناصر الدين سال نهم كوهپايه بردار وبجنور آمده كه هوديوالا در حواشى ايليوت (2: 732) بردار را مصحف هر دو را شمرده وگويد كه در وادى جنوب سوالك واقع است، وسرمور هم همين سوالك كنونى است وبجنور هم در 40 ميلى جنوب هر دوار افتاده، وى گويد: كه ممكن است بردار مصحف رود را (هيماليا) باشد.

[4] اصل: ملك يوسف الدين، مط وپ: مانند متن. راورتى: ملك سيف الدين ايبك بيهق يا بهق يا بهتو كه هر سه صورت در نسخ خطى آمده، ولى وى بيهق را در متن برگزيده.

[5] راورتى: ملك عز الدين كبير خان اياز.

[6] اصل: سلطان ايبك بتهو. مط: مانند متن. راورتى: ملك سيف الدين ايبك بيهق مرد.