در اطراف هندوستان بسبب آن غزوات وعمارت [1] منتشر گشت ملوك وامراء دولت، چون از سلطان علاء الدين خايف گشتند، در خفيه بحضرت او عرضه داشت ارسال كردند، ونهضت مبارك او، بر سمت دار الملك جلال التماس نمودند. ملكه جهان والده او بتدبير صواب، ظاهر خلق را چنان نمود: كه بجهت (تداوى ومعالجت) عارضه بحضرت [2] دهلى ميرود، وسلطانرا در مهد نشاند با خود (و) مبالغى [3] مرد پايك [4] وسوار از بهرايج بر سمت دهلى روان كرد. وچون شب ميشد، روى مبارك سلطانرا بنقاب مستور ميگردانيد (ند) وسوار ميكرد بر سبيل تعجيل [5] هر چه تمامتر (بمدت) قريب بدهلى آمدند، چنانچه از وصول موكب همايون آن پادشاه مبارك عهد، هيچ آفريده را خبر نشد، تا روزى كه بر تخت نشست.

چون سرير سلطنت، بذات او [6] فروبها وزيب وزينت گرفت، در ماه رجب سنه اربع واربعين (و ستمائة) رايات اعلى [7] را حركت داد، ولشكر بر عزيمت لب آب سند وملتان [8] وقمع كفار چين بيرون آمد [9] ، وبر تواتر حركت فرمود، روز يكشنبه غره ماه ذى القعده سنه اربع واربعين وستمائة (بر لب) آب لوهور عبره فرمود [10] ، ولشكرهاء اسلام را به نهب كوه [11] واطراف نندنه فرمان داد، والغ خان [12] معظم خلدت دولته در مرتبه امير حاجبى بود، وبر سر آن حشم نامزد شد، وسلطان بابنه وپيلان بر لب آب سدره [13] مقام فرمود والغ خان [14] اعظم، آن لشكر ببرد وبفضل ونصرت آفريدگار، كوه جود را نهب كرد، واز جيلم وكوكران [15] وكفار متمردان [16] مبالغى بدوزخ فرستاد، وتا لب آب سنده براند، وآن طرف [17] نهب كرد، واز آنجا

[1] مط: عمارات.

[2] اصل: بجهت

[3] مط: نشانده با خود ومبالغ مرد

[4] پايك بمعنى پياده است.

[5] مط: عجلت

[6] اصل: بدان فر

[7] مط: رايات همايون را

[8] اصل: وبنيان

[9] مط آورد

[10] مط: كرد

[11] يك نسخه راورتى: كوه جود اما نندنه غالبا قلعتى بود در ميانوالى پنجاب كه كوه جود هم درانجاست. ودرين قلعه خواجه عبد الرزاق پسر بزرگ خواجه احمد حسن ميمندى از رجال معروف دوره سلطان محمود محبوس بود، ودر سنه (224 ه) بامر سلطان مسعود از آنجا رها شد (تاريخ بيهقى 149) اما اين نندنه را با تلنده چند سطر بعد خلط نبايد كرد.

[12] اصل: الوخان

[13] مط: سودره. راورتى گويد:

سود هرا شهريست در نيم كروهى جنوب غربى وزير آباد، كه نهر چناب را قدما در اين جا سدره ميگفتند.

[14] اصل: الوخان

[15] مط: كوكهران

[16] مط: متمردان را مبالغ

[17] مط: اطراف.