بعد از ان چون قرلغيان ملتان از دست ملك بلبن بيرون كردند، از محروسه تبرهنده لشكر بطرف ملتان برد، وملتان (را) از دست قرلغيان مستخلص كرد، ملك اختيار الدين كريز [1] را آنجا بنشاند، وپس چند كرت ميان او وميان ملك بلبن بسبب حوادث جوار خصومت شد، چنانچه تقرير كرده شد [2] [و] حصار اچه از دست ملك (بلبن) بيرون كرد، وتمامت ممالك سند در ضبط او آمد، چون ملك اعظم الغ خان [3] لشكرها بطرف ناگور برد، با ملك شيرخان، ايشان را مكاوحت رفت در حوالى آب سند (ملك شيرخان) از آنجا عزيمت تركستان كرد (و) بطرف اردوى مغل رفته [4] وبدرگاه منكوخان پيوست (و) از آنجا باعزاز بازگشت.

و چون بطرف [5] لوهور، وآن حوالى رسيد، با ملك جلال الدين مسعود شاه بن السلطان [6] پيوست وبعاقبت ميان ايشان مكاوحت رفت وملك جلال الدين به نامرادى بازگشت واتباع او بدست حشم شيرخان افتاد، وبعد از ان شيرخان عزيمت ضبط تبرهنده كرد، چون ارسلان خان از قلعه بيرون آمد، شيرخان بضرورت مراجعت كرد (و) از حضرت مسرعان [7] رفتند، واز اكابر عهد وثايق در ميان آمد (شيرخان) بخدمت درگاه پيوست وملك ارسلان خان هم بحضرت آمد [ه] اوده نامزد ارسلان خان شد وتبرهنده حواله شيرخان (شد) با جمله ولايت واقطاعاتى كه در ما تقدم داشته است [8] چندگاه بدان سرحد مى بود، ميان او وميان ملك بلبن برقرار ما تقدم خصومت قايم مى بود، از حضرت اعلى لازال عاليا فرمان شد، تا شيرخان بحضرت آمد وبجهت دفع خصومت سرحد تبرهنده حواله نصرت خان سنقر صوفى شد، وولايت كول وبهيانه [9] وبلارام وجليسر ومهر (و) مهاون وقلعه كاليور [10] كه از حصون [11] نامدار اسلام است حواله او شد، وتا اين غايت آنجاست كه تاريخ اين اوراق در قلم آمد، وذلك في رجب سنه ثمان (و) خمسين وستمائة [12] [و الله اعلم باحوال العالم]

[1] مط: كريز، اصل وراورتى. كريز،

[2] مط: كرده آيد،

[3] اصل: ملك معظم خان اعظم الوخان

[4] مط: رفت

[5] مط: وچون بحوالى لوهور رسيد با ملك

[6] مط:

بن سلطان

[7] اصل: سرعان

[8] مط: بود،

[9] مط: بهتانه

[10] مط: كاليوار.

[11] اصل: از حضرت نامدار،

[12] مط: ملك تعالى سلطان معظم را پاينده داراد.