ورايات اعلى مراجعت كرده، والغ خان معظم در موافقت ركاب همايون، روز چهارشنبه نهم ذى الحجه بحضرت دهلى باز آمد (ند) واز فنون الطاف ربانى آن بود، كه در ان مدت از آسمان باران رحمت نيامده بود، ببركت قدم الغ خان در رحمت (ربانى) گشاده شد [1] وبارانيكه سبب حيات نبات وناميات (و) خلق وحيوانات بود بر زمين آمد، وجمله خلق [2] مقدم مبارك او را بر جهانيان به فال [3] گرفتند، وبوصول موكب همايون او همگنان شاد (مان) ومستبشر شدند، [4] وحق تعالى را بدان موهبت جسيم شكر گفتند. چون [سال] سنه ثلث وخمسين [5] درآمد، بواسطه حادثه يى كه در حرم سلطنت ظاهر شد وهيچ يك را بر ان سر اطلاع نه بود، روز چهارشنبه هفتم ماه محرم سنه ثلاث وخمسين قتلغ خان را ايالت او ده فرمود (ند) وبدان [6] طرف روان شد، ودرين وقت اقطاع بهرايج بعماد الدين ريحان رجوع شده بود.

[7] وچون دولت الغ خان [8] معظم شعله انوار، باظهار رسانيد، وباغ رضا [9] نضارت گرفت، ومفتاح فضل ربابى درهاى بسته [10] گوشه ماندگان را بركشاد [11] يكى از ان جمله داعى دولت [خواه] سلطانى و (دولتخواه جلادت) الغ خان [12] منهاج سراج جوزجانى [13] بود، كه بدست طعن خصمان وتعدى ظلم خسيسان [14] در زاويه عزل ومحن وگوشه شدت وشماتت مانده (بود) [به] تربيت وعاطفت الغ خانى [15] كه به راى اعلى اعلاه الله عرضه داشت تا روز يكشنبه هفتم ماه ربيع الاول سنه ثلاث وخمسين وستمائة، كرت سيوم قضاء ممالك ومسند حكومت بدين [16] داعى مخلص دعاء وناشر ثنا مفوض گشت، وعنايت ان الذى فرض عليك القرآن لرادك الى معاد [17] در حق اين ضعيف ظاهر شد، ملك تعالى سلطنت ناصرى ومكنت الغ خانى را تا غايت دوران آسمانى در جهانبانى باقى و (پاينده) دارد بمحمد وآله [اجمعين] چون قتلغ خان به اوده متوجه گشت، مدتى برآمد، حوادث ايام

[1] مط: بكشاد

[2] مط: وخلق جمله

[3] اصل: تفاؤل

[4] مط: گشتند

[5] اصل: خمس وثلثين.

[6] مط: بران،

[7] مط: در ان وقت ايالت بهرايچ مفوض به عماد الدين ريحان شده بود

[8] اصل: الوخان

[9] مط: با [؟]

[10] مط: سينه

[11] مط: بكشاد،

[12] اصل: الوخان

[13] اصل: جورجانى،

[14] مط: دشمنان،

[15] اصل: الوخانى،

[16] مط: يرين

[17] قرآن، القصص 5