ودر پشته نعمان، وبيابان كعب كه ميان بلخ وطالقان است مقام نمود [1] چون كار بر اهل قلعه تنگ شد، دل بر شهادت نهادند، ودست اميد از حيات بشستند [2] [و] پيش از ان حادثه وفتح قلعه، ورسيدن بدرجه شهادت بسه ماه جمله باتفاق يك ديگر جامها كبود كردند، وهر روز به مسجد جامع حصار حاضر مى شدند، وختم قرآن مى كردند، وتعزيت خود مى داشتند وبعد از تعزيت وختم قرآن يك ديگر را وداع مى كردند، وسلاح مى پوشيدند، وبجهاد مشغول مى گشتند، مغل بسيار را بدوزخ ميفرستادند (و) بعضى از ان طايفه بشهادت ميرسيدند، چون شدت مقاتلت آن غزات بچنگيز خان رسيد، از پشته نعمان، بپاى قلعه آمد، وجنگ پيوست، وبر يك طرف (قلعه) كه دروازه بالا بود، خندقى در سنگ حفر [ه] كرده بودند، بزخم سنگ ومنجنيق باره آن موضع را بگردانيدند، وخندق را انباشته كردند، وبقدر صد گز [ى] گشاده گردانيدند ولشكر مغل را مجال گرفتن قلعه ظاهر شد، اما چنگيز خان از غايت غضب، سوگند به معبود خود ياد كرده بود، كه آن قلعه را سوار (ه) بگيرم.

مدت پانزده روز ديگر جنگ كرد، وراه راست كرد، تا آن قلعه بگرفت وچون سوار مغل در قلعه براند، از اهل قلعه بقدر پانصد مرد عيار (ه) جنگى گره بسته از طرف دروازه كوه جنيه [3] طالقان بيرون آمدند، وبر لشكر مغل زدند، وصف ايشان بر هم دريدند، وبيرون رفتند، وچون دره ولورها [4] نزديك بود، بعضى شهادت يافتند، وبيشتر بسلامت بيرون رفتند، چنگيزخان آن را خراب كرد، وجمله خلايق را شهيد

[1] اين طالقان همين تالقان موجوده وولايت قطغن وبدخشان افغانى وتخارستان نيست، بلكه طالقان بلخ يا جوزجان است، كه در سه منزلى مشرق مرو الرود بر سر شاهراه بلخ افتاده بود، بين بلخ واين طالقان دشتى است كه آنرا اكنون دشت چول گويند وريگزار وسيع است كه از بلخ تا اندخوى (133) ميل واز آنجا تا ميمنه (85) ميل فاصله دارد، وپشته نعمان در نقشه كولنل وانكر بعرض (36) درجه و20 دقيقه وطول 64 درجه، و40 دقيقه افتاده،

[2] مط ومب: شسته

[3] اصل: كره جنيه، مط ومب: دروازه كوه طالقان. راورتى: جنينه كه در برخى از نسخ كوه جنيه هم آمده،

[4] شرح اين كلمه گذشت.