يجعل الله للكافرين على المؤمنين سبيلا، [1] طوف مى كرد.

چون در ان مجلس [2] بنشست، ازو (ى) پرسيدند، كه محمد چه كس بوده است؟ بيان [آن] كن. (آن) امام ربانى گفت: محمد خاتم النبيين وسيد المرسلين ورسول رب العالمين، سرش بتاج لعمرك آراسته، وبرش به دواج [3] الم نشرح پيراسته، موسى عاشق منقبت او اللهم اجعلنى [4] من امة محمد، عيسى چاؤش [5] كوكبه او كه مبشرا برسول يأتى من بعدى اسمه احمد [6] آن جماعت كفار گفتند: كه پيغمبر آن بود [7] كه روحانى محض بود، وبه شهوت نسوان تعلق نه كند، وبدان التفات نه نمايد، چنانچه عيسى بود، محمد رانه حجره وچندين فرزند بوده است، اين چگونه باشد؟ آن امام ربانى گفت: داود پيغمبر را عليه السلام نود ونه زن بوده است، ان هذا اخى له تسع وتسعون نعجة [8] (و) سليمان صاحب امكان را سيصد وشست زن بود در نكاح، ويك هزار كنيزك خدمت فراش او كردندى. آن جماعت كفار، از راه تعند (و) انكار ومكابره واصرار [9] نبوت داود وسليمان عليهما السلام [10] انكار [11] كردند، وگفتند: ايشان پادشاه بود (ه ا) ند.

آخر الامر چون شبهت آن ملاعين، فتور تمام داشت، واز حليه صدق [12] عارى. دست از معارضه بداشتند ونقش تعدى وايذاء، بر صحايف معاملت نگاشتند، از كيك التماس نمودند، كه امام را بگوى تا بر وجه سنت وطريقت شريعت محمدى دو ركعت نماز بگزارد، تا ما را وترا حركات نامناسب او در اداء آن عبادت ظاهر گردد، كيك فرمان داد، كه برخيزد، ودو ركعت بگزارد [و] بجماعت چنانچه سنت دين شماست.

آن امام ربانى رضى الله عنه، يكى از مسلمانان را كه در حوالى او بود به نزديك خود خواند وبرخاست وسنت اذان واقامت (به) نماز جماعت دقتى [13] با قامت رسانيد وآيت انى وجهت[وجهى للذى

[1] قرآن، النساء 41

[2] اصل: مجالس

[3] دواج: قبا وبالا پوش ولباس (غياث)

[4] اصل: اجعل لى

[5] بر وزن طاوس بمعنى نقيب لشكر وقافله وكلمه تركى است (غياث)

[6] قرآن، السف 6

[7] مط ومب: باشد

[8] قرآن. ص 23

[9] اصل:

احتراز نبوت

[10] اصل: عليه السلام

[11] اصل: آغاز كردند،

[12] اصل: صداق

[13] مط ومب: وقتى