چون امير منصور نوح رحلت كرد، امير ابو القاسم نوح منصور را بيعت كردند وبتخت پدر نشاندند، وامير المؤمنين الطائع الله او را عهد ولوا فرستاد، ولشكركشى وامور حشم به فايق خاصه [1] وتاش حاجب فرمود، وابو الحسن سيمجور كه بنده زاده آن دودمان وامير خراسان بود، چون هرات ونشاپور وما وراء النهر بحكم فرمان او بود، او را لقب ناصر الدولة داد، ولايت طوس با ولايت او زيادت كردند، ووزارت به ابى الحسن عبد الله احمد العتبى [2] فرمود، وتاش حاجب را سرلشكر كرد، واو را حسام الدولة لقب شد. قابوس وشمگير [3] را والى گرگان كرد، وديگر امرا را با او بعراق فرستاد به محاربت بويه بن الحسن بن بويه، وبر در گرگان مصاف كردند منهزم شدند، وتاش حاجب مقهور بازگشت، وبعد از چند گاه تاش وابو الحسن سيمجور هر دو عاصى شدند، بعد از وقايع وظفر بر ديالمه [4] آل بويه وفا [5] كردند، ولشكر كشى امير نوح بعد از مدتى به ابى على بن سيمجور رسيد، ونشاپور او را داد، وعماد الدولت لقب شد. وهم درين وقت [6] امير ابو موسى هارون [7] ايلك خان قصد بخارا كرد، وامير نوح بطرف آمل [8] رفت ومتوارى شد، وابى على سيمجور طريق عصيان پيش گرفته. وخان

[1] اصل: امور حشم وتفاريق بتاش حاجب. پ: حشم وتفاريق خاصه به تاش ... ترجمه راورتى:

مانند متن. گرديزى نيز مانند متن

[2] اصل وپ: احمد البستى. راورتى: مانند متن. در گرديزى كنيت او: ابو الحسن.

[3] اصل: قابوس ومكين

[4] اصل ديامله.

[5] اصل: وپ: وفات. در برخى از نسخ راورتى نيز وفات بود، ولى وفا مرجح است، زيرا وفات ابو العباس تا ش 379 ه است.

[6] در متن اصل وقت وبالاى آن عهد نوشته اند

[7] اصل: ابو موسى وهارون. گرديزى وترجمه راورتى: مانند متن

[8] اصل: الك. راورتى: آمل.