ما وراء النهر وفرغانه بودند بخدمت او پيوستند، وروى به قفچاق [1] خطا آورد، و (در) [2] تمام بلاد وخطهاى تركستان وبلاساغون وكاشغر خطبه وسكه بنام او شده لشكر خطا كه عدد ايشان زيادت از حزر واحصا بود پيش او باز آمدند، وسر ايشان تاينكو [3] طراز بود مردى پير، اما مردى فيروز جنگ بود، چهل وپنج مصاف كرده بود، در همه ظفر او را بود. سلطان سنجر ملكشاه را، وسلطان معز الدين محمد سام را به اند خود [4] شكسته بود ودرين وقت بر سر ايشان بود، چون مصاف شد، سلطان محمد را نصرت ربانى در رسيد، ولشكر حطا را بشكست، وتاينكو طراز را بگرفت، وبر دست او اسلام آورد او را اعزاز فرمود ونيكو داشت كرد.

ثقه يى از ثقات چنين روايت كرد: كه چون تاينكو طراز مسلمان شد، سلطان محمد او را بغايت حرمت ميداشت، ومدام طلب ميفرمود، واحوال گذشته خطا وملوك ماضى كه با او مصاف كرده بودند جمله ميپرسيد، وقتى در اثناء آن حكايت پرسيد: كه چندين مصاف كه بكردى وپادشاهان بشكستى، از آن جمله مردانه تر وقوى تر كه بود؟ تاينكو طراز گفت: هيچ كس را مردانه تر وقوى دست تر ودلاورتر از غورى نديدم، اگر او ولشكر او آسوده بودندى، من هرگز او را نتوانستمى زد، اما او از لشكر خوارزم باز گشته بود، وبا او اندك سوار مانده، واسپ لاغر شده. سلطان محمد فرمود كه راست ميگويى! رحمة الله عليهم اجمعين.

چون سلطان محمد را چنين فتحى برآمد، دوم سال آن لشكر كشيد وچهار صد هزار سوار برگستوان بطرف خطا برد، وگورخان [5] كه خان خانان بود بشكست، وتمامت مواشى وبنه واتباع خطا بدست آورد، وخان خانان

[1] راورتى: روى به قلج خان خطائى آورد. پ: مانند متن

[2] اصل: در، ندارد

[3] اصل:

با نيكو؟ بقرار مجمل فصيحى وديگر كتب تاينكو وتينكو صحيح است. فصيحى در حوادث 606 ه گويد:

سلطان علاء الدين محمد ... چون بولايت طراز رسيد، تاينكو امير لشكر گورخان آنجا بود با او مصاف دادند وتاينكو اسير شد (2: 284) (ر: 54)

[4] اصل: محمد سام را بلند وخود او شكسته. پ: شام را بايد وخود او شكسته. راورتى: مانند متن، واندخود، همين اندخوى كنونى ولايت ميمنه افغانستان است.

[5] اصل: وكرن خان، پ: مانند متن.