فاما آن توقع (او) بوفا نه پيوست، وتخت فيروز كوه بملك علاء الدين [1] در غور داد، كه دختر سلطان غياث الدين در حباله او بود، وبلاد بست وفراه [2] واسفزار به سلطان غياث الدين محمود (داد ودر سالى كه سلطان غازى لشكر بخوارزم برد، غياث الدين محمود) لشكر بست وفراه [2] واسفزار بطرف خراسان برد، وتا بدر مرو شاهجان رفت، ودران سفر آثار بسيار نمود، چون سلطان غازى معز الدنيا شهادت يافت، غياث الدين محمود از بست عزيمت فيروز كوه كرد، وچون به زمين داور رسيد، امراء خلج گرمسير با حشم بسيار بخدمت او پيوستند، وامراء غور، جمله استقبال نمودند ودر شهور سنه اثنين وستمائة بفيروز [ه] كوه آمد، وتخت غور او را مسلم شد وممالك پدر در تصرف آورد. ملك علاء الدين از فيروز كوه بطرف غرستان [3] رفت وآنجا گرفتار آمد [4] وبقلعه اشيار او را محبوس كردند [5] ، چنانچه پيش ازين تحرير يافته است. وچون اطراف مملكت [6] غور: چون غرستان [3] وطالقان وگرزوان [7] وبلاد قادس وگرمسير (تمام) در ضبط وتصرف بندگان او آمد، سلطان تاج الدين يلدوز [8] وسلطان قطب الدين ايبك وديگر ملوك وامراء [ترك] كه بندگان معزى [9] بودند، هر يك معروفى بخدمت درگاه او فرستادند، واز وى خطوط عتق ومثال ملك غزنين وهندوستان التماس نمودند. براى سلطان تاج الدين يلدوز، چتر ومثال فرستاد، تا ممالك غزنين [10] در تصرف آورد، وچون سلطان قطب الدين بغزنين آمد ونظام الدين محمد را بفيروزكوه فرستاد، در سال سنه خمس وستمائة او را چتر لعل فرمود ومثال ممالك غور وغزنين وهندوستان داد [11] ، وجمله ملوك غور وغزنين وهندوستان خطبه (وسكه) بنام او كردند.

چون وارث ملك (پدر و) عم او بود جمله ملوك وسلاطين (آن ممالك) حضرت او را تعظيم كردند، ومطاوعت نمودند.

[1] اصل: دژغور.

[2] مط: فسره

[3] مط: غزستان، غرجستان.

[4] مط: شد.

[5] مط: اشيار محبوس گشت

[6] مط: ممالك

[7] اصل: كذروان. مط:

كرزوان. راورتى: گذروان. اصل آن گرزوان است كه بقول حدود العالم جاى ملوك گوزگانان آنجا بود، واكنون گرزيوان گويند

[8] مط: يلدز

[9] مط: معز الدين

[10] مط: فرستاد بممالك غزنين وچون در

[11] مط: او را چتر ومثال فرستاد بملك هندوستان وجمله.