نصب كرد وبازگشت، وچون سلطان غازى مراجعت كرد، خسرو ملك لشكرهاى هندوستان وحشر [1] قبايل (كوكهران) جمع كرد، وبدر سيالكوت (آمد) ومدتها بنشست وبى مراد مراجعت كرد، بعد از ان سلطان غازى در شهور سنه اثنى وثمانين وخمسمائه بدر (شهر) لوهور آمد، وچون كار دولت محمودى به آخر انجاميده بود، وآفتاب (دولت) وسلطنت سبكتگين بغروب رسيده، ودبير قضا پروانه عزل خسروى وملكى [2] در قلم قدر آورد [3] خسرو ملك طاقت مقاومة نداشت، بوجه صلح پيش آمد، تا با سلطان ملاقات كند [4] بيرون آمد، ومأخوذ ومحبوس گشت، ولوهور سلطان غازى را مسلم شد، وممالك هندوستان در ضبط آمد، وسپه سالار على كرماخ [5] را كه والى ملتان بود، بلوهور نصب فرمود وپدر اين كاتب مولانا (اعجوبة الزمان افصح- العجم) سراج الدين منهاج عليه الرحمه قاضى لشكر هندوستان گشت وتشريف سلطان معز الدين پوشيده، ودر بارگاه لشكر مجلس علم عقد كرد، ودوازده شتر به جهت نقل كردن كرسى او نامزد شد، رحمة الله على السلاطين الماضين- المتقدمين والملوك المسلمين الباقين.

بعد از آن سلطان غازى مراجعت فرمود بطرف غزنين، وخسرو ملك را با خود ببرد، واز حضرت غزنين بخدمت درگاه سلطان اعظم غياث الدنيا والدين طاب ثراه، بحضرت فيروز كوه فرستاد، واو را از آنجا [به غرستان] به قلعه بلروان حبس كردند، وپسرش بهرامشاه به قلعه سيفرود غور [6] باز داشت وچون در شهور سنه سبع وثمانين وخمسمائه عصيان [آورد] وفتنه سلطانشاه خوارزمى ظاهر شد، خسرو ملك وپسرش را شهيد كردند.

بعد از آن سلطان غازى، لشكر اسلام را مستعد گردانيد، وبطرف قلعه تبرهنده [7] آمد، وآن قلعه را فتح كرد، وبملك ضياء الدين

[1] مط: وچند قبايل

[2] مط: عزل خسرو ملك

[3] مط: در قلم تقدير آورده

[4] اصل: بيش آمد وبدانكه ملاقات باشد بيرون

[5] اين نام در تواريخ هند مانند معصومى (ص 272) وتاريخ مباركشاهى (ص 6) وطبقات اكبرى (1: 16) كرماخ است. به حواشى مبحث امير بنجى طبقه 17 رجوع كنيد.

[6] بعضى نسخ راورتى: سنقران غور

[7] مط: سرهنده. اصل: تبرهنده، اين نام را مورخان بصور مختلف آورده اند: طبقات اكبرى وخلاصه التواريخ: سرهند. تاريخ الفى وزبده التواريخ:

تبرهنده، لباب الالباب: تبرهنده كه اكنون بتهنده گويند. فرشته: پتهنده. راورتى گويد: كه اينجا در چند صد ميل غربى تهانيسر واقع است.