ونيزه ها بشكستند [1] ، ومحفه ومرقد ساختند و [سلطانرا] بر سرو ديده نهاده بدان منزل رسانيدند، خلق آرام گرفت، ديگر بار دين محمدى بحيات او قوت گرفت ولشكر متفرق بقوت حيات آن پادشاه غازى جمع شد [2] وبازگشت، وروى بديار اسلام آورد [3] وقاضى تولك را در قلعه تبرهنده [4] بگذاشت وراى (پتهورا) بپاى قلعه [5] آمد وجنگ پيوست ومدت سيزده ماه وچيزى جنگ داد [6] سلطان غازى ديگر سال لشكر اسلام جمع كرد، بانتقام سال گذشته روى بهندوستان نهاد، واين داعى از ثقه يى شنيد كه (از) معارف بلاد تولك وجبال بود [7] ، لقب او معين الدين، او ميگفت: كه من دران لشكر با سلطان غازى بودم، عدد سوار لشكر اسلام دران وقت صد وبيست هزار برگستوان بود چون سلطان غازى طاب ثراه با چنين استعداد نزديك راى كوله رسيد واو قلعه تبرهنده [8] را بصلح گشاده بود، ودر حدود تراين لشكرگاه كرده سلطان تعبيه لشكر بساخت، وقلب وبنه [9] ورايات و (علامات) وچتر وپيلان در عقب بقدر چند كروه بگذاشت وصف راست كرده، آهسته مىمد وسوار برهنه وجريده را چهار فوج كرد [10] واز هر [چهار] طرف كفار نامزد (كرد) فرمان داد: مى بايد كه از چهار طرف ميمنه وميسره وخلف [11] وقدام لشكر [كفار] (به) هر طرف ده هزار سوار تير انداز دست بر لشكر كفار ميدارند (و) چون پيلان وسوار [ان] ملاعين حمله ميكنند، شما پشت ميدهيد، وبتگ اسپ از پيش ايشان دور مى شويد، لشكر اسلاميان همبرين [12] منوال كفار را عاجز كردند حق تعالى اسلام را نصرت داد [13] ، ولشكر كفار منهزم گشت، وپتهوراراى بر پشت پيل بود فرود آمد، وبر اسپ نشست، وبهزيمت تا حد سرستى [14] گرفتار آمد، واو را بدوزخ فرستادند وگويند (راى) دهلى در مصاف كشته شد، وسر او را سلطان بشناخت، بدان دو دندان شكسته، ودار الملك اجمير وتمام سوالك

[1] مط: ونيزه ها را شكسته ومحفه ومرقد ساخته وبر سر

[2] اصل: ديگر بار قوت حيات يافت ولشكر تقويت آن پادشاه غازى جمع شد و

[3] مط: نهاد

[4] مط: سرهنده

[5] اصل: قلعه تبرهنده

[6] مط: بداد

[7] مط: معارف جبال بلاد تولك بود

[8] مط: سرهنده

[9] بنه: اسباب ولوازم زندگانى كه در سفر حمل شود

[10] مط: فوج فرموده بود.

[11] اصل: خلق.

[12] مط: همبران

[13] مط: بخشيد

[14] در يكى از نسخ ماخذ مط وراورتى: سرستى. متن مط: سرسى واصل كذا، قرار ضبط خلاصه التواريخ (ص 39) وفرشته وغيره سرستى يكى از آبهاى پنجاب هند است.