چون هانسى وسرستى وديگر ديار فتح شد، واين حال نصرت در شهور سنه ثمان وثمانين وخمسمائه بود، ملك قطب الدين ايبك را بقلعه كهرام نصب فرمود ومراجعت كرد، وقطب الدين از كهرام بطرف ميرت آمد وفتح كرد، وحضرت دهلى را بكشاد، هم درين سال قلعه كول را در شهور سنه تسع وثمانين وخمسمائه فتح كرد، وسلطان در شهور سنه تسعين وخمسمائه از غزنين بطرف بنارس وقنوج آمد، ودر حدود چند وال، راى جى چند [1] را منهزم گردانيد ودرين فتح سيصد واند زنجير پيل بدست آمد، ودر ظل حمايت آن سلطان غازى وعادل طاب ثراه بنده او ملك قطب الدين را نصرت بخشيد وتا ولايت اطراف ممالك هند را فتح ميكرد، چنانچه بلاد نهر واله وتهنكر وقلعه كاليور وبداون [2] جمله فتح كرد وتاريخ هر يك بعد ازين در فتوح قطبى تحرير [3] يابد انشاء الله تعالى.

وچون سلطان سعيد غياث الدين محمد سام، در شهر هرات، برحمت حق پيوست، سلطان غازى معز الدين [محمد] طاب ثراه بحدود طوس وسرخس خراسان بود بر عزيمت عزاء برادر بطريق [4] بادغيس هرات آمد، وچون شرط عزا بجاى آورد، اقطاعات ممالك غور را نامزد ملوك فرمود، شهر بست وولايت فراه واسفزار به برادرزاده خود سلطان غياث الدين محمود پسر سلطان غياث الدين محمد سام داد، وملك ضياء الدين در غور [5] را كه پسر عم هر دو سلطانان بود، وداماد سلطان غياث الدين (محمد سام بود) گرمسير غور [6] ، چنانچه تخت فيروز كوه (و شهر رود) وزمين داور داد، واو را دو زنجير پيل فرمود، وملك ناصر الدين (الپ) غازى (بن) قره ارسلان سلجوقى را كه خواهرزاده (هر دو) سلطا (نا) ن بود، شهر هرات داد.

بعد از آن سلطان معز الدين بطرف غزنين مراجعت فرمود، وبعضى از ملوك وامراء غور را در خدمت خود بغزنين برد، واستعداد سفر خوارزم آغاز نهاد

[1] مط: جيچندر، ولى متن اصلى وراورتى وفتوح السلاطين وغيره جى چند است

[2] مط: نهرواله وبهنكر (هنكير، هينكر، ننكر) وقلعه كاليوان (كاليون، كاليور) وبداون. راورتى: تهنيكر وقلعه گواليار وبدايون.

[3] مط: تقرير يابد.

[4] مط: بطرف

[5] اصل: دژغور

[6] مط: بود ملك غور وگرمسير.