قضا بقاضى عماد الدين محمد شفورقانى [1] حواله شد، ونظام الملك مهذب الدين بر مملكت استيلاء (تمام) يافت، كول بوجه اقطاع فرو گرفت وپيش از ان پيل ونوبت بر در سراى خود قايم كرده بود، وجمله كارها از دست امراء ترك بيرون برده، وخاطر امراء ترك از وى غبار تمام گرفت، وامراء باتفاق در لشكرگاه ييش شهر بر صحراء حوض رانى [2] روز چهارشنبه دوم ماه جمادى الاولى سنه اربعين وستمائة او را شهيد كردند. واين كاتب را عزيمت سفر لكهنوتى (در اين وقت) مصمم شد. روز جمعه نهم ماه رجب سنه اربعين [و ستمائة] از دهلى نقل كرد، ودر خطه بداون تاج الدين قتلق، ودراوده قمر الدين قيران الطاف وافر نمودند، حق تعالى هر دو را غريق غفران گرداناد ودرين وقت طغان خان عز الدين طغرل ملك لكهنوتى با لشكر وكشتيها بحدود كرده آمد، كاتب از اوده بدو پيوست، وبا او به لكهنوتى رفته شد. وروز يكشنبه هفتم [3] ماه ذى الحجه سنه اربعين وستمائة، بخطه لكهنوتى رسيد، وفرزندان واتباع همه دراوده بگذاشت، وبعد از ان از لكهنوتى معتمدان فرستاده آمدند، واتباع را نقل كرده شد، و (از) طغان خان لطف وافر وانعام بى شمار بدين داعى رسيد تقبل الله عنه [4] مدت دو سال در ان ديار [5] مقام افتاد، ودران دو سال سلطان علاء الدين را در اطراف ممالك، فتوح [6] بسيار بود (و) وزارت بعد از شهادت خواجه (معظم) مهذب، بصدر الملك (نجم الدين ابو بكر رسيد، وامير حاجبى دار الملك) به الغ [7] خان معظم خلدت دولته [8] مفوض گشت، واقطاع هانسى معين شد.

درين مدت غزاها بسنت رفت [9] (و) از هر طرف [مال بسيار رسيد]

[1] اصل ومط: شقورقانى يكى از مأخذهاى مط: سفودقانى. راورتى: شفورقانى.

واين صحيح است، چه شبرغان موجوده افغانى را پيشتر شبورغان مى نوشتند كه معرب آن شفورقان يا شبورقان بوده (تقويم البلدان) واين شهر در 90 ميلى غرب بلخ واقع است، واصل اين نام شاپورگان خواهد بود

[2] در يكى از مآخذ خطى مط: رابى.

[3] راورتى ويكى از ماخذ مط: هفدهم.

[4] مط: منه

[5] مط: بلاد

[6] اصل: ممالك قنوج بسيار

[7] اين نام در نسخه اصل عموما الوخان است. ودر مط وراورتى الغ خان. اما تسميه به الوخان تاكنون در پنبتونها مروج است.

ايليوت: دار الملك بالغ خان؟ كه غلط خوانده شده ومقصد همان الغ خان است كه به سلطان بلبن شهرت يافت.

[8] مط: خلد الله دولته

[9] مط: كرد.