وعز الدين طغان خان [1] چون از كره بر سمت لكهنوتى مراجعت كرد شرف الدين [2] اشعرى را بحضرت [بخدمت] سلطان علاء الدين [3] فرستاد واز حضرت قاضى جلال الدين كاسانى [4] كه قاضى او ده بود، درين عهد با تشريف وچتر لعل، نامزد لكهنوتى شد. روز يكشنبه يازدهم [5] ماه ربيع الآخر سنه احدى واربعين وستمائة، جماعت رسل به لكهنوتى رسيد [ند] وملك طغان خان بدان تشريف مشرف گشت. ودرين وقت از اتفاقات خوب كه دولت علاء الدين را [شايسته] افتاد، آن بود: كه باتفاق ملوك وامراء حضرت، هر دو عم خود را اطلاق فرمود، وروز عيد اضحى بيرون آورد.

ملك جلال الدين را خطه قنوج داد. وسلطان ناصر الدين را خطه بهرايج ومضافات آن فرمود، وايشان هر يك دران بلاد غزوها بسنت كردند، ودر عمارت رعيت [6] ، آثار پسنديده نمودند، ودر شهور [7] سنه اثنى واربعين وستمائة، كفار جاجنگر [8] بدر لكهنوتى آمدند، ودر غره ذى القعدة تمر خان قيران [9] ، با حشم وامراء بفرمان سلطان علاء الدين به لكهنوتى رسيد، واو را با طغان خان [10] وحشت ظاهر شد. چهارشنبه ششم [11] ماه ذى القعده همين سال صلح افتاد، ولكهنوتى به ملك قيران [12] تسليم شد، وطغان خان عزيمت حضرت دهلى مصمم كرد، اين داعى را در موافقت او روز دوشنبه چهاردهم ماه صفر سنه ثلاث واربعين وستمائة بحضرت وصول بود، وخدمت [13] درگاه اعلى ميسر گشت.

روز پنجشنبه هفدهم ماه صفر، بتربيت الغ خان [14] معظم خان، مدرسه ناصريه با توليت اوقاف آن، وقضاء كاليور [15] وتذكيرات مسجد جامع، جمله بدين [16] داعى، قرار قديم مقرر شد، وداعى را اسپ وستام [و] [17] تشريفى فرمود

[1] راورتى: عز الدين طغرل طغان خان.

[2] مط وراورتى: شرف الملك

[3] راورتى: علاء الدين مسعود شاه.

[4] راورتى واصل كذا مط: كاشانى

[5] اصل: 15، مط وراورتى: 11

[6] مط: بهرايج مفوض فرمود، چنانچه ايشان هر يك در ان بلاد از غزوات بسنت وعمارت رعيت.

[7] مط: ودر شوال سنه

[8] متن مط وپ وايليوت: كفار چنگيزخان. اصل وراورتى: جاجنگر، واين اصح است. زيرا كه چنگيزيان در هند از ملتان ولاهور بطرف شرق نگذشته وبه بلاد بنگال نرسيده اند.

[9] راورتى:

ملك قمر الدين قيران تمر خان

[10] مط: رسيد وميان او وطغان

[11] مط: سيوم. راورتى ويكى از مآخذ مط: ششم

[12] اصل قيروان

[13] اصل: وبخدمت

[14] اصل: الوخان مط وراورتى: الغ خان

[15] راورتى گواليار

[16] مط: برين

[17] ستام: زين ويراق وزيور مخصوص اسپ (برهان) .