برابر لشكر (او) برامد حق تعالى نصرت بخشيد وهندو منهزم شد ومبالغى بدوزخ فرستاد، وبسلامت با غنايم بحصار كاليور [1] باز آمد، ودرين لشكر از كمال كياست او حكايتى معلوم شده بود، آورده شد (تا خوانندگان را فايده باشد) وآن آنست كه درين سفر يك گوسپند شيرى از جمله مواشى او غايب شده بود، قريب يك ماه ونيم برامد روزى در ميان لشكرگاه وخيمها بعد از يك هفته كه آنجا مقام شده بود، هر كس چيزى براى سايه ساخته بودند [2] نصرت الدين تايسى طوف ميكرد، ناگاه آواز گوسپند بسمع او رسيد خواص خود را گفت: كه [اين] آواز گوسپند منست بدان سمت برفتند، همچنان بود كه آن امير غازى عليه الرحمه گفته بود آن گوسپند باز آوردند (ديگر) درين لشكر (ى) از كياست وكاردانى او بسيار آثار بود، از جمله آن آثار يكى آورده شد، وآن آن است كه در وقت آنچه راى كالنجر از پيش او عطف كرد ومنهزم شد نصرت الدين تايسى [3] او را تعاقب نمود، راهبر هندو بدست آورد، ودر عقب هزيمتى روان شد (ه) وشباروز تا شب دوم (را) بقدر آنچه [4] نصفى از شب گذشته بود راهبر هندو گفت: من راه غلط كرد [ه ا] م وبيش نميدانم، فرمان داد، تا او را بدوزخ فرستادند، نصرت الدين خود راهبرى كرد، وبسر بالائى [5] رسيد هزيمتيان آنجا آبدار كرده بودند وستور لشكر ايشان بول انداخته [6] لشكريان اسلام هر يك [7] سخنى گفتند كه شب است (شايد كه) خصم نزديك نيايد [8] كه در ميان (لشكر دشمن) افتيم.

نصرت الدين از اسپ پياده شد، وگرد آن موضع برآمد، وآب انداخته (اسپان) كفار را در نظر آورد گفت: ياران خوشدل باشند، كه فوج ساقه ودم دار لشكرند [9] بدليل آنكه (اگر) قلب يا مقدمه بودى اين موضع پى سپر باقى لشكر (ايشان) شدى، برين [10] موضع هيچ پى سپر نيست مردانه باشيد كه مادر عقب خصميم هم بدين علامت نصرت [11] برنشست وبامداد بدان كفار رسيد، وجمله را بدوزخ فرستادند، وچتر رايت راى كالنجر بگرفت وبسلامت از ان لشكر باز آمد.

بعد از ان چون عهد سلطان در گذشت، وملك غياث الدين محمد شاه

[1] مط: كاليوار،

[2] مط: وهر كسى براى خود سايه ساخته طوف ميكرد

[3] مط: تابسى

[4] مط: آنكه

[5] مط: بسر پلى

[6] مط: لشكر آب وثقل انداخته

[7] مط: هر كس،

[8] مط: نبايد

[9] مط: باشيد اين فوج كه اينجا است وآبدار كرده اند، ساقه ودم دار لشكراند

[10] مط: بدين

[11] اصل: همبرين نصرت بعلامت برنشست