خالى گشت [1] واين كاتب [حروف] از طرف لكهنوتى با اتباع خود بحكم فرمان اعلا علائى در موافقت طغان خان طغرل در شهور سنه ثلاث واربعين بحضرت جلال آمده شد، درين سال منكوته [2] لعين، كه از لشكر كشان مغل، وملوك تركستان بود، از حدود طالقان وقندز [3] به بلاد سند لشكر [مغل] آورد وحصن اچه را كه (در قلاع) نامدار (بلاد) سند (است) وارض منصوره [4] در بندان داد [و] در ان حصار خواجه سرائى بود از جمله خدم تاج الدين ابو بكر كبير خان اقسنقر نام، امير داد بود [5] ومخلص الدين كوتوال، چون خبر بحضرت رسيد (ملك) الغ خان [6] بفرمان اعلى لشكر كشيد، وبراى دفع ايشان مهيا كرد [7] هر كس از ملوك وامراء، در ان عزيمت استنكارى همى آورد، (ملك) الغ خان آن عزيمت را تصميم (مى) داد [و] چون رايات اعلى بر ان سمت نهضت كرد خاقان معظم (خلد الله ملكه) راهبران را براه كرد [8] تا منازل به تعجيل قطع مى كردند، وبا خلق چنان مى نمودند، كه منزل هشت كروه خواهد بود وبقدر دوازده كروه وزيادت آن طى [9] مى كردند، تا لشكر بآب بياه برد [10] وبر آب عبره كرد، وبلب [11] آب راوى لوهور برد، وبران عزيمت همچنان مصر [12] مى بود، وشيردلى مى نمود [13] وسلطان وملوك را بر دفع [14] كردن آن تحريض. تا روز دوشنبه بيست وپنجم ماه شعبان سنه ثلاث واربعين [و ستمائة] خبر [به] لشكرگاه عالى رسيد [15] كه لشگر كفار مغل از پاى حصار اچه برخاست، وسبب آن بود، كه خاقان معظم چون بحوالى آب بياه رسيد، قاصدان نامزد فرمود، وفرمان داد تا مكتوبات از حضرت اعلى به نزديك اهل قلعه اچه در قلم آوردند، واز

[1] مط: شد

[2] مط: منكوتى، كه در نسخ راورتى نيز بهر دو صورت مضبوط است

[3] در نسخ راورتى طايقان، طلقان: طالقان آمده ولى صورت اول غلط است. زيرا طالقان وقندز اكنون نيز به همين نامها در ولايت قطغن افغانى واقع بوده، وشهرت تاريخى دارند

[4] اصل: منصوره است

[5] اصل از جمله خدم تاج الدين ابو بكر كبير خان مخلص نام وبنده كبير خان سنقر نام او امير داد ومخلص الدين كوتوال

[6] اصل: الوخان

[7] مط:

الغ خان بر راى اعلى علائى عرض داشت ولشكر بر عزيمت دفع ايشان مهيا كرد وهر كس از امراء وملوك در ان

[8] اصل: راهبران راه برء ميكرد

[9] مط: قطع

[10] مط لشكر بلب آب بياه رسيد

[11] مط: بر لب

[12] مط: مصمم

[13] مط: مى كرد

[14] مط: در دفع كفار مغل تحريض مى فرمود تا روز

[15] مط اعلى رسيد.