حال جماعت مظلومان [1] كه بدست تعدى وعزل، بواسطه غيبت الغ خانى [2] در گوشه يى مانده بودند، چنانچه ماهى بيب، ومريض بى خواب، شبان تا روز، وروزها تا شب از حضرت (مقدس) آفريدگار مى خواستند، تا صبح دولت الغ خانى [2] سر از مطلع جلال برآرد [3] وظلمت [ظلم] ريحانى به نور (آفتاب) دولت الغ خانى [3] مبدل [4] گردد، حق تعالى دعاء خستگان (و اقتراح شكستگان) را بعز [5] اجابت مشرف گردانيد، ورايات منصور الغ خانى [2] را [كه] از ناگور بر سمت (و) عزيمت جلال [6] حركت داد، بسبب [7] آن بود، كه بندگان وملوك درگاه سلطنت، همه تركان پاك اصل (و) تازيكان [8] گزيده وصل بودند، وعماد الدين محبوب [9] وناقص (بود) واز قبايل هند (وستان) بر سر مهتران گزيده نسبت [10] فرماندهى مى كرد، وهمگنان را از ان حال تعب [11] مىمد، طاقت تحمل آن (مذلت) نمى داشتند.

حال اين ضعيف بر ان [12] جمله بود، كه از دست جور آن جماعت متعديان [13] [و مفسدان ومتمردان] كه مخصوص به عماد الدين ريحان بودند، مدت شش ماه ويا زيادت آن بود، كه از وثاق بيرون آمدن، وبه نماز جمعه رفتن مجال نداشت، تا حال ديگران [كه همه در صفحه مقابل نبشته شده] كه هر يك از بزرگان [14] وملكان جهانگير وفرمان دهان (و) خصم شكن بودند، در تحت آن مذلت چه گونه بوده باشد؟ [15] فى الجمله ملوك هندوستان از آنجا كه بلاد [16] كره ومانكپور وشهراوده (و بالاتر است) تا بداون، واز طرف تبرهنده وسنام [كهرام] وسامانه، و [تمام] سوالك از خدمت الغ خان [17] (معظم) التماس [18] مراجعت نمودند (بحضرت) ارسلان خان از تبرهنده لشكر بيرون آورد (ند) وبت خان [19] از سنام ومنصور پور بيرون آمد، والغ خان [20] از طرف

[1] مط: مظلوم

[2] اصل: الوخانى

[3] مط: برآورد

[4] مط: متبدل

[5] مط:

بشرف

[6] مط: حضرت

[7] مط: وسبب

[8] اصل: تا در ركاب گزيده

[9] اصل: محبوب ولى مجبوب بمعنى مقطوع ودمبريده است

[10] مط: نسب

[11] مط: الفت

[12] مط:

برين

[13] اصل: كه آن دست جماعت معتقدان

[14] مط: تركان

[15] اصل: باشند

[16] اصل: بدان

[17] اصل: الوخان

[18] اصل: داعى مراجعت

[19] مط: بنخان راورتى: ملك سيف الدين بت خان ايبك خطائى از سنام

[20] اصل: الوخان