فلك از آواز طبل ودمامه ونعره پيلان دمنده وبانگ اسپان دونده وغوغاى خلق كر شد، وچشم بدخواه حسود [1] كور گشت.

چون رسل تركستان از شهر نوبر نشستند [2] (و) نظر ايشان بران جمع افتاد، خوف آن بود، كه از هيبت جمعيت، وهول آن عدت (و اهبت) مرغ روح ايشان از قالب طيران كند [3] وغالب ظن بلكه يقين آنست [4] كه هنگام حمله پيلان دمنده، بعضى (از ان) رسل از اسپ خطا كردند، وبيفتادند، حق تعالى چشم بد ازين مملكت وسلطنت ولشكر حضرت، وملوك دولت بدور داراد بمحمد وآله. چون رسل بدر شهر رسيدند، ملوك بحكم فرمان واستصواب الغ خان [5] معظم، جمله رسم استقبال بجاى آوردند، ودر توقير طايفه رسل، شرايط اعزاز بتقديم رسانيدند، وبه اكرام هر چه تمامتر ايشان را در قصر سبز، پيش تخت [اعلى] آوردند، وآن روز قصر سلطنت را بانواع فرش وبساطات [6] واجناس تجمل پادشاهى از زرينه وسيمينه آراسته بودند، وبر اطراف تخت اعلى دو چتر [7] لعل وسياه مكلل بجواهر گرانمايه بكشاده، وتخت زرين را بمسند خليفتى [8] تزيين داده، وسماطين بارگاه ملوك كرام، وامراء عظام وصدور [كبار] واكابر نامدار، واشاقان [9] ترك زرين كمر، وپهلوانان با كر وفر (و) مجلس خانهاى مرصع وطبقهاى ملمع [10] چون خلد برين وفردوس هشتمين گشته، چنانچه اين نظم لايق آن حال آمده [11] ودر فصلى پيش تخت اعلى يكى از دعاگوزادگان از گفتار [12] اين داعى ادا كرده بود، اينجا نبشته آمد:

لمنهاج سراج طيب ثراه نظم [13]

قد صادف [14] الرضوان ايام الورى ... من روح هذ البزم للسلطان [15]

لا زال يبقى في جلالة ملكه [16] ... ومزيد امكان ورفعة شان

[1] مط: حسود بدخواه

[2] اصل: از شهر بر بستند،

[3] مط: گزيند

[4] اصل: وغالب ظن آنست كه بلكه يقين كه

[5] اصل: الوخان

[6] مط: بساطها

[7] مط: دو چيز سياه ولعل،

[8] مط: خليفى

[9] اشاق: بضمه اول در تركى بمعنى غلام ساده رواست. (غياث)

[10] مط: خانها ومرصع طبقها ملمع

[11] مط: اين حال آمد

[12] اصل: اعلى يكى از دعاگويان گفته هاى اين داعى، راوتى هم مانند متن مط ترجمه كرده. بنابران قرار ضبط مط در متن گرفته شد.

[13] مط: شعر لمنهاج السراج

[14] اصل: صادق

[15] اصل: الزم سلطان

[16] اصل: في جلال ملكه،