بقاياء مفسدان در نظر آوردند واز حال باش آن [1] اوباش بكلى تفحص واجب داشتند.

روز دوشنبه بيست وچهارم ماه رجب [عمت بركته] سنه ثمان وخمسين وستمائة، از حضرت دهلى با حشم خاص خود، ولشكر قلب، وديگر افواج ملوك ومبارزان برنشست، وبراند بطرف كوه (پايه) چنانچه يك منزل، بقدر پنجاه كروه زيادت برفت، وبسر آن جماعت مغافصه دررسيد وجمله را بدست آورد، وبقدر دوازده هزار آدمى از مرد وزن وفرزندان ايشان را بزير تيغ بيدريغ آوردند، وجمله درها ولورها [2] وسر كوه را از وجود ايشان، بزخم شمشيرهاى انصار حق پاك كرد، وغنايم بسيار [از هر جنس] بدست آورد، الحمد لله على نصرة الاسلام واعزاز اهله.

اين [3] قدر كه از ان دولت مشاهده افتاده بود، در قلم (اخلاص) آمد، واز خوانندگان وناضران اميد دعاست، واز ارباب دولت، رجاء اعزاز وعطاء.

و المأمول من الله الكريم، والمسئول من رب الرحيم.

التاريخ في الشوال سنه ثمان وخمسين وستمائة: الحمد لوليه [4] والصلوات على نبيه والسلام على آله واصحابه اجمعين الطاهرين، وسلم تسليما كثيرا كثيرا.

[1] اصل: باش واوباش بكلى

[2] مط: بورها، ولى چنانكه مكررا گذشت لورها صحيح است

[3] مط: آن

[4] مط: الحمد لله.